|
| |
Ο κόσμος χρειάζεται ένα Batman-άκη
|
 |
Όταν πρωτοείδα το Μανόλη
Γραμματικάκη με την παραδοσιακή Κρητική φορεσιά και το αυτοκίνητο του Batman, το
Batmobile,να κοιτάει χαμογελώντας τα παιδιά που σβούριζαν γύρω του νόμισα πως
πρόκειται απλώς για ένα άνθρωπο που αγαπάει τα παιδιά. Χρειάστηκε να περάσω ένα
απόγευμα στο σπίτι του στο χωριό Μονή του νομού Ηρακλείου, για να καταλάβω πώς
το Batmobile είναι στην ουσία η έκφραση της ανήσυχης και αεικίνητης
προσωπικότητάς του, έστω και με κάπως εκκεντρικό τρόπο.
Ο Μανόλης Γραμματικάκης είναι κατ’ επάγγελμα φυσιοθεραπευτής στο ΚΑΠΗ Ανωγείων
εδώ και 25 χρόνια και νιώθει «Ανωγειανός» ακόμα και αν δεν έχει καταγωγή το
ορεινό χωριό. Αν υπάρχει ένας χαρακτηρισμός που θα τον περίγραφε σχετικά επαρκώς
είναι αυτός του «αιώνιου εφήβου», με την ωριμότητα όμως ενός πατέρα 3 παιδιών.
Στη Μονή, τη φωλιά του όπως λέει το σπίτι που έχει φτιάξει μόνος του («το
ξεκίνησα το 1991 και πέντε λεπτά πριν έρθεις, πάλι κάτι έκανα»), πήγα για το
αυτοκίνητο του Batman και για το ποδήλατο που στηρίζεται σε ένα συρματόσχοινο
πάνω από το Γωνιανό Φαράγγι. Εκτός αυτών όμως, άκουσα τις σκέψεις ενός ανθρώπου
που ζει συνεχώς στο όριο γιατί λατρεύει τη ζωή. Την ανησυχία του γιατί η Κρήτη
δεν έχει γλιτώσει από «τη λύση του κοινωνικού ιστού με την παγκοσμιοποίηση». Και
για το πόσο ανάγκη έχουμε ένα Batman σήμερα.
Το Batmobile το ολοκλήρωσε μέσα σε 2 χρόνια «ξεκλέβοντας χρόνο από δω και από
κει». Η ταινίες του Batman «είναι γεμάτες μηνύματα και πρέπει να τις δουν μικροί
και μεγάλοι» λέει με έμφαση και μου περιγράφει λεπτομερώς την πλοκή του γνωστού
κόμικ: για το μικρό αγόρι που είδε μπροστά στα έντρομα μάτια του τη δολοφονία
των γονιών του από ένα ληστή, βγαίνοντας από το σινεμά στο Γκόθαμ Σίτι. «Από κει
και έπειτα το παιδί μεγαλώνει σε μια χλιδή υλική, αλλά σε μια φτώχια ψυχική.
Γιγαντώνεται και γίνεται Batman όχι για να εκδικηθεί αλλά για να παλέψει το κακό
και να μη βιώσουν άλλα παιδιά αυτό που έζησε ο ίδιος». Το βλέμμα του στενεύει
όταν λέει για το «πόση ανάγκη έχουμε σήμερα από ένα Batman. Με τόσο κακό που
υπάρχει γύρω μας, με όλα αυτά που ακούμε και βλέπουμε, το έχουμε μεγάλη ανάγκη».
>>>>>>>>>>
Μαρία Σαρρή
Το πλήρες άρθρο
στο
τεύχος
96 των ΣΤΙΓΜΩΝ
Κείμενο και
φωτογραφίες από αυτή την σελίδα μπορoύν να
αναπαραχθούν κατόπιν συννενόησης με τον εκδότη (niko@stigmes.gr) και με αναφορά στην πηγή ως: "από τις ΣΤΙΓΜΕΣ,
το Κρητικό περιοδικό" με σύνδεση
στο http://stigmes.gr
|
