|
| |
Ίσως
να γνωρίζετε το ερευνητικό πρόγραμμα «Ένα Λάπτοπ για Κάθε Παιδί», που
αναπτύσσεται από μια ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής τον καθηγητή
Νίκολας Νεγκρεπόντε. Ένας από τους επιστημονικούς υπεύθυνους του
προγράμματος, είναι γέννημα-θρέμμα Χανιώτης. Από τον καιρό που ήταν
μαθητής στο 4ο δημοτικό σχολείο Χανίων, μέχρι σήμερα που είναι υπεύθυνος
δικτύωσης στο μη κερδοσκοπικό οργανισμό O.L.P.C. – one laptop per child
(«ένα λάπτοπ για κάθε παιδί» στη γλώσσα μας) πολλά πράγματα έχουν
αλλάξει στη ζωή του Δρα Μιχάλη Μπλέτσα. |
 |
Αποφοίτησε από το τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Α.Π.Θ., απέκτησε
μεταπτυχιακό τίτλο Μηχανικού Ηλεκτρονικών Υπολογιστών από το πανεπιστήμιο της
Βοστώνης στις Η.Π.Α., και είναι υποψήφιος διδάκτωρ από το 1992 στο πανεπιστήμιο
Northeastern. Για το Μιχάλη Μπλέτσα ήταν από νωρίς εμφανείς οι τεράστιες
δυνατότητες της επιστήμης των ηλεκτρονικών υπολογιστών, που μπορούν πραγματικά
να αλλάξουν τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο. Ερευνητής σε μεγάλες
εταιρείες, βοηθός καθηγητή και εισηγητής εργαστηριακών μαθημάτων σε πανεπιστήμια
των Η.Π.Α. ως το 1995, βρέθηκε στο Media Lab του περίφημου Μ.Ι.Τ., του
Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης το Δεκέμβριο του 1995. Επιλέχθηκε
μεταξύ 300 υποψηφίων, μετά από 6μηνη έρευνα, για τη θέση του Διευθυντή
Πληροφορικής του εργαστηρίου, με την στήριξη του ίδιου του Νίκολας Νεγκρεπόντε.
Καθόλου παράξενο, αφού τον καιρό που πολλοί από εμάς μάθαιναν το enter και το
copy - paste, ο Μιχάλης Μπλέτσας συνέβαλε στην ανάπτυξη μόντεμ υψηλής ταχύτητας
για Aσύμμετρα Ψηφιακά Καταναλωτικά Κυκλώματα, την πασίγνωστη πλέον σύνδεση ADSL.
Έμεινε σε αυτή τη θέση ως τις αρχές του 2006. Σύμφωνα με το βιογραφικό του, «ήταν
υπεύθυνος για όλη την ψηφιακή υποδομή που χρησιμοποιεί το εργαστήριο και βασικό
του μέλημα ήταν η εξασφάλιση της γρήγορης αφομοίωσης, εκμετάλλευσης και εξέλιξης
νέων τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών». Ανεπίσημα, μοιραζόταν το ίδιο
πάθος για γνώση και εξέλιξη με το Νίκολας Νεγκρεπόντε. Μαζί με τον, σχεδόν «ισόβιο»,
πρόεδρο του Media Lab, έκαναν πειράματα για ασύρματη ευρυζωνική διαδικτύωση
τόπων χωρίς υποδομή, όπως η Πάτμος και η Καμπότζη.
Κάπως έτσι, διαμορφώθηκε και η ιδέα για το λάπτοπ των 100 δολαρίων. Όπως λέει ο
Μιχάλης Μπλέτσας στις «Στιγμές», «η ιδέα προϋπήρχε σε πιο αφηρημένη μορφή στο
μυαλό των αρχικών συντελεστών της προσπάθειας λόγω της δουλειάς του Seymour
Papert στο Media Lab από όπου και προερχόμαστε. Συγκεκριμενοποιήθηκε πρώτα από
τον Νίκολας Νεγκροπόντε όταν στην προσπάθεια του να εξοπλίσει δύο σχολεία που
έχτισε στην Καμπότζη διαπίστωσε ότι το πιο μεγάλο έξοδο ήταν το κόστος των
υπολογιστών».
Έτσι από το 2006 άρχισε να εργάζεται στο μη κερδοσκοπικό οργανισμό «Ένα Λάπτοπ
για Κάθε Παιδί» (O.L.P.C.) με ιδρυτή το Νίκολας Νεγκρεπόντε, ως υπεύθυνος για τη
συνδεσιμότητα του λαπτοπ ΧΟ, όπως ονομάζεται. Σκοπός του οργανισμού ήταν η
υλοποίηση του μεγάλου πρότζεκτ για το σχεδιασμό και την κατασκευή του φτηνού
υπολογιστή, ο οποίος θα χρησιμοποιηθεί για την εκπαίδευση των παιδιών όλου του
κόσμου και ιδιαίτερα των αναπτυσσόμενων χωρών.
>>>>>>>>>>
Μαρία Σαρρή
Το πλήρες άρθρο
στο
τεύχος
99 των ΣΤΙΓΜΩΝ
Κείμενο και
φωτογραφίες από αυτή την σελίδα μπορoύν να
αναπαραχθούν κατόπιν συννενόησης με τον εκδότη (niko@stigmes.gr) και με αναφορά στην πηγή ως: "από τις ΣΤΙΓΜΕΣ,
το Κρητικό περιοδικό" με σύνδεση
στο http://stigmes.gr
|
