CANYONING ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ

Εκεί όπου δεν έχει πατήσει ανθρώπου πόδι...

Canyoning. Σας λέει κάτι; Κανιονίγκ; Ούτε και αυτό; Ούτε και μένα. Ή τουλάχιστον δε μου έλεγε. Canyoning λοιπόν, με δυο λόγια, είναι μια δραστηριότητα στο βουνό που αναπτύχθηκε αρχικά στα μέσα της δεκαετίας του ‘80, κατά την οποία διασχίζεις φαράγγια ή μάλλον τα κατεβαίνεις. Φαράγγια μη βατά στον κοινό ορειβάτη ή περιπατητή, φαράγγια με καταρράκτες και τρεχούμενο ή στάσιμο νερό. Για να γίνει η κατάβαση με ασφάλεια χρειάζονται τεχνικά μέσα και ειδική εκπαίδευση. Όπως και να ’χει, δεν είναι καθόλου απλή ιστορία…

Κανονικά, το canyoning δεν γίνεται το χειμώνα. Η Κρήτη ωστόσο είναι σχεδόν ιδανικός προορισμός για τους λάτρεις αυτής της δραστηριότητας, καθώς οι βροχοπτώσεις δεν είναι τόσο έντονες και ο χειμώνας καθόλου βαρύς. « Ένα φαράγγι που έχει νερό σε σχέση με ένα άλλο που είναι τελείως ξερό, είναι η μέρα με τη νύχτα. Στην Κρήτη, νερό έχουμε εποχιακά, συνήθως 2 με 3 μήνες. Σε κάποια βέβαια, όπως το Κουρταλιώτικο, έχει όλο το χρόνο. Στο φαράγγι του Χα - τον βασιλιά των φαραγγιών στην Κρήτη - έχει νερό 2 με 3 μήνες, αν έχει χιονίσει ή βρέξει πολύ. Είναι το πιο όμορφο, συγκαταλέγεται στα 5 ομορφότερα της Ευρώπης. Έχει τελείως κάθετα τοιχώματα, μεγάλο μήκος, και απαιτούνται για την σωστή κατάβαση του πολλές τεχνικές. Όποιος το περάσει μένει με ανοιχτό το στόμα. Μεγάλα σε μήκος είναι το Καμαραϊκό στον Ψηλορείτη και το φαράγγι του Κλάδου στα Χανιά. Στον ορεινό όγκο των Αστερουσίων από την άλλη, έχουμε μεγάλα ραπέλ (κάθετα κατεβάσματα) λόγω των μεγάλων ρηγμάτων, για παράδειγμα ο Αμπάς έχει καταρράκτη ύψους 145 μέτρων (είναι ο τρίτος μεγαλύτερος καταρράκτης στην Ελλάδα) και δίπλα στο φαράγγι της Αγίας Παρασκευής έχουμε καταρράκτη ύψους 110 μέτρων. Φανταστείτε ότι μια 10οροφη πολυκατοικία έχει ύψος 30 μέτρα. Το δυσκολότερο φαράγγι στην Κρήτη σε σχέση με την ποσότητα των νερών είναι το φαράγγι της Πορτέλας στον Κερατόκαμπο, ένα από τα δυσκολότερα στην Ελλάδα, όταν έχει νερό».

Κείμενο και φωτογραφίες από αυτή την σελίδα μπορoύν να αναπαραχθούν κατόπιν συννενόησης με τον εκδότη (niko@stigmes.gr) και με αναφορά στην πηγή ως: "από τις ΣΤΙΓΜΕΣ, το Κρητικό περιοδικό" με σύνδεση στο http://stigmes.gr