|
| |
Τελικά το φετινό καλοκαίρι
…καλά περάσαμε! Όχι πως δεν περνάμε καλά κάθε καλοκαίρι δηλαδή (και κάθε χειμώνα
by the way), αλλά τις δυο περασμένες χρονιές τα πράγματα ήταν κάπως υποτονικά (ή
ήταν ιδέα μου;) Φέτος όμως, κάτι οι δυσκολίες πρόσβασης στα διάφορα νησιά του
Αιγαίου λόγω της απελευθέρωσης της ακτοπλοϊας, κάτι τα γρήγορα καράβια που μας
συνδέουν πλέον με την Ελλάδα, κάτι ότι η Κρήτη ήταν πολύ μόδα φέτος στην Αθήνα
και …το νησί γέμισε νέους απ’ όλη την Ελλάδα… Τη μερίδα του λέοντος των
επισκεπτών πήραν – παραδοσιακά – τα Χανιά, όπου τα πρώτα δεκαήμερα του Αυγούστου
ήταν ανθρωπίνως αδύνατον να βρει κάποιος δωμάτιο και αυτό οδήγησε πολλούς να
επισκεφθούν και τους υπόλοιπους νομούς της Κρήτης (και δεν βγήκαν βέβαια
χαμένοι, η Κρήτη έχει πολλά να προσφέρει στο σύνολό της).
Στα Χανιά λοιπόν, είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε για μια ακόμη φορά τους
Herman Cataneo, Kevin Yost, Dave Seaman σε ιδανικές συνθήκες: καλοκαιρινά
απογεύματα στην Αγία Μαρίνα, δωρεάν είσοδος, η θάλασσα για επαναφορά, surfers
και kiteboarders στον ορίζοντα, γυμνασμένα – μαυρισμένα – ιδρωμένα νεανικά
κορμιά να χορεύουν και οι διεθνούς φήμης d-j’s να δίνουν τα καλύτερά τους… Κάθε
βράδυ τώρα οι ελληνόφωνοι επισκέπτες έπρεπε οπωσδήποτε να περάσουν από Destijl
και Μύλο (όπου ο Γιώργος Τσαλίκης έπαιζε τα καλύτερα μετά τις 05.00), ειδάλλως
δεν θεωρείτο έξοδος στα Χανιά.
Στην Επισκοπή Ρεθύμνου στο (επίσης διεθνούς φήμης) Rocka’s bar, το Summer of
Love με τους Majestic (Theo & Pascal) στα decks απλώθηκε χρονικά σε όλα τα
Σαββατοκύριακα του Αύγουστου, με διάφορους άλλους d-j’s ως guests, πολύ κέφι
(και πολύ τεκίλα).
Στο Ηράκλειο τα πράγματα ήταν πιο «πεσμένα» σε ότι αφορά το clubbing, οι γνωστές
αξίες διασώθηκαν πάντως. Το team των ΣΤΙΓΜΩΝ εν τούτοις παρευρέθηκε σε ένα
αυθόρμητο happening στο Eros στα Μάλια, όπου γνωστοί Ηρακλειώτες οργάνωσαν ένα
drag queen show: προσεγμένα κουστούμια, μακιγιάζ και χορογραφίες, με soundtrack
Madonna, Dana International, Carmen Miranda και τα συναφή που οδήγησαν το κατά
πλειοψηφία gbl (=gay, bisexual, lesbian) κοινό σε ενεργή συμμετοχή, καθώς πολλοί
αποφάσισαν να αφήσουν τους ενδοιασμούς κατά μέρος και να δείξουν τις ικανότητές
τους στο playback
Τα αυθόρμητα είναι τα καλύτερα βέβαια και εύχομαι να επιστρέψει ξανά η εποχή του
αυθορμητισμού …γενικά! Καλό χειμώνα και καλό χειμωνιάτικο clubbing.
ΤΕΥΧΟΣ 88
Είναι τελικά οι clubbers είδος
προς εξαφάνιση, την εποχή του σοσιαλφιλελευθερισμού και του νεοφιλελευθερισμού,
όταν κυβερνήσεις και εταιρείες έχουν αποφασίσει να μας πάρουν και το τελευταίο
ευρό από την τσέπη μας, να μας ρουφήξουν τον χρόνο και να μας καταντήσουν
άβουλους σκλάβους που ζουν για να δουλεύουν (όπως Κίνα, την οποία μας
παρουσιάζουν ως πρότυπο); Αν κρίνω από το διονυσιακό ξεσάλωμα που επικράτησε τις
Αποκριές μάλλον όχι! Μερικές βραδιές μάλιστα θυμηθήκαμε τις παλιές καλές εποχές,
όταν το ΠΑΣΟΚ ήταν φρέσκο και ριζοσπαστικό και ο κοσμάκης ένοιωσε πρόσκαιρα ότι
αμείβεται ανάλογα με την αξία της εργασίας του. Άλλοι θα πουν πάλι πως όσο
λιγότερο διασκεδάζει κανείς, τόσο περισσότερο ξεδίδει τις σπάνιες φορές που θα
βγει και ίσως να έχουν δίκιο. Σημασία έχει πάντως πως, έστω και πρόσκαιρα οι
νυκτερινοί προορισμοί γνώρισαν δόξες, οι πάντες μεταμφιεσμένοι με έμπνευση και
με διάθεση για καλή παρέα και ασύδοτο φλερτ.
Τα οριεντάλ μαγαζιά είχαν για ακόμη ένα φεγγάρι την
τιμητική τους, με όλα τα αξεσουάρ, μαξιλάρες, αργιλέδες, χορούς της κοιλιάς,
χανουμάκια, κτλ. Στο Ηράκλειο το πρώτο διδάξαν Café
Santan, το Harem με έναν
εξαιρετικό Τούρκο χορευτή, το Taz Mahal στην Αμμουδάρα
με τακτικούς guest star τον Γιάννη Αγγελάκη και τη
Νένα με τα σπαθιά της και νέα είσοδος το Margat στην
Λ. Εθν. Αντιστάσεως. Εμείς βέβαια πριν από αρωματισμένο καπνό και λικνίσματα
από ουράνια ουρί αρχίζουμε την βραδιά μας στο King
Billiards για καφέ και μπιλιάρδο και συνεχίζουμε ενδεχομένως στο
Veneto με θέα τον Κούλε ή ακόμη στο Dolce ή
το Verrikoko στην οδό Μιλάτου.
Η συνέχεια μπορεί να είναι στο NY in
the city με Ελληνική μουσική και αρκετά παρτάκια και αργότερα βέβαια
τα μπουζούκια είναι must:
Vanilla με live
την Κατερίνα Τοπάζη, «Μπουζούκια» στην παραλιακή και το
Baccara που τακτικά
καλεί κορυφαία ονόματα από τις πίστες της Αθήνας. Ακόμη αργότερα το
meeting point ακούει στο όνομα
Desire, με διάφορα happenings όπως το
ladies night με τη Μάγκι Χαραλαμπίδου ή την
πολυαναμενόμενη έλευση του «πολύ» Morales, μια από τις
ξεχωριστές βραδιές του Ηρακλειώτικου clubbing το 2006.
Μια εντελώς διαφορετική περίπτωση αποτελεί το
ΠΑΓΟΠΟΙΕΙΟΝ όπου, πέρα από τις καθημερινές εξαίρετες μουσικές επιλογές του
Μάνου Φοσκωλάκη, τακτικά παρουσιάζονται κορυφαία ονόματα της διεθνούς τζαζ
σκηνής, όπως οι Igor Lumbert,
Reiner Witzel και Joel Soto (ενώ αναμένονται με
ανυπομονησία οι Amik Guerra και Evi
Siamanta. Οι φίλοι της ποιοτικής μουσικής έχουν την, σπάνια για επαρχία,
ευκαιρία να απολαύσουν με ελάχιστο κόστος καλλιτέχνες με παγκόσμιο βεληνεκές και
μάλιστα στον εμπνευσμένο διάκοσμο του ΠΑΓΟΠΟΙΕΙΟΥ. Μάλιστα από τον Γενάρη, το
μπαρ-κλαμπ-ρεστοράν διαθέτει και το κομψότατο 1st
Floor Underground θεατράκι του που εγκαινιάστηκε με την παράσταση
«Περιμένοντας… κάτι για την πείνα» από το Θέατρο Δωματίου της Άντζελας Μπρούσκου
και του Κωνσταντίνου Αβαρικιώτη.
Πάνε για ψηλά οι COSMIC SOUND Ετοιμάζουν πυρετωδώς το πρώτο τους άλμπουμ οι Κρητικοί
παραγωγοί Γιάννης Μιχελινάκης και Μάνος Σταματάκης, γνωστοί στον χώρο της
ηλεκτρονικής μουσικής ως Cosmic Sound. Παράλληλα,
έχουν στα σκαριά αρκετές συνεργασίες, ένα dj set τους
βραβεύτηκε από την Άννα Μαρία Χαροκόπου του αθηναϊκού Best
Radio ως καλύτερο σετ του μήνα, ενώ και το εξειδικευμένο περιοδικό
Freeze συμπεριέλαβε ως ένθετο μια συλλογή κομματιών
τους με τίτλο «after midnight collection».
Οι COSMIC SOUND ιδρύθηκαν το
καλοκαίρι του 1999 και αποτελούνται από τους Γιάννη Μιχελινάκη (Lego
boy) και Μάνο Σταματάκη (Manno). Μέχρι τότε ο
καθένας είχε την δική του πορεία στην ηλεκτρονική σκηνή μέσα από ατομικά
parties και εκπομπές σε ραδιοφωνικούς σταθμούς. Η
πρώτη εμφάνιση τους στο κοινό ήταν το 1994 και 1995 αντίστοιχα, μέχρι το 1999
που οι σπουδές τους έφεραν κοντά δημιουργώντας την ομάδα. Η βασική ιδέα για την
δημιουργία της ομάδας ήταν να προσφέρουν στο κοινό κάτι παραπάνω από ένα απλό
dj set. Από τότε ξεκίνησαν τα
parties που οργάνωναν οι ίδιοι και σε συνεργασία με διάφορους
dj's και παραγωγούς δίνοντας
μεγάλη σημασία στην αισθητική του εκάστοτε χώρου. Η πρώτη εμφάνιση ως
cosmic sound έγινε στο bar
«Παγοποιείο» και από τότε ακολούθησε μια σειρά εμφανίσεων σε διάφορα
bar και clubs του νησιού.
Συμμετοχές σε event με μεγάλα ονόματα της σκηνής όπως
o sigmatron, ο john digweed,
o dave seaman και άλλοι.
Ένα χρόνο μετά (2000) έκαναν την επεξεργασία και μίξη ήχου
στην θεατρική παράσταση «ο Γίγαντας του Βουνού» της θεατρικής ομάδας ΟΜΜΑ
STUDIO ενώ την ίδια χρόνια άρχισε και η παραγωγή
μουσικής σε συνεργασία με μέλη από το γνωστό hip hop
συγκρότημα face2face.
Αποτέλεσμα της συνεργασίας ήταν το πρώτο τους single
με τίτλο «into your eyes». Έχοντας πλέον δημιουργήσει
το δικό τους home studio ξεκίνησαν την προσωπική τους
προσπάθεια με την δημιουργία του «into your eyes part
2» με τα «deep connection» και «my
club» να ξεχωρίζουν. Την ίδια χρόνια δημιουργούν την
down tempo productions όπου σαν σκοπό έχει την δημιουργία μουσικής και
την συνεργασία με άλλους παραγωγούς.
Τα ηχητικά αποτελέσματα τους κατά καιρό άγγιξαν τα όρια
της experimental αλλά και το groove
της house με αρκετές electro
επιρροές . Το πιο πρόσφατο αποτέλεσμα είναι τα «love m»
και «back again», 2 κομμάτια που θα περιέχονται στο
album που ετοιμάζουν αυτό τον καιρό. Μέχρι τότε
μπορείτε να τα ακούσετε στην επίσημη ιστοσελίδα τους (www.cosmicsound.org).
ΤΕΥΧΟΣ 85
Σας λείψαμε; Μετά μια μακρά
περίοδο αγρανάπαυσης και αποχής από τα δρώμενα της Κρητικής νύκτας (που
οφείλεται εν πολλοίς στην απογοήτευση από την γενικότερη παρακμή της διασκέδασης
στην Ελλάδα, συνέπεια της ολοένα και μικρότερης αγοραστικής δύναμης του κόσμου
που επιδιώκουν οι σοσιαλφιλελεύθερες και νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις που
λυμαίνονται την χώρα) επανερχόμαστε δριμύτεροι! Το σκεφτήκαμε καλά, το είδαμε
αλλιώς και αποφασίσαμε να απολαύσουμε τη ζωούλα μας, έστω και με δανεικά (γι’
αυτό υπάρχουν οι κάρτες άλλωστε και αν δε μπορούμε να πληρώσουμε τη δόση, έχει ο
θεός, το πολύ – πολύ να μας κατασχέσουν το σπίτι ή το αυτοκίνητο οι τράπεζες,
αυτός είναι και ο σκοπός τους άλλωστε όταν μας παίρνουν τηλέφωνο για να μας
προτείνουν τη «νέα προνομιακή κάρτα χωρίς συνδρομή»). Εισαγωγή λοιπόν από
Ηράκλειο στο τεύχος αυτό και στο επόμενο, φουλ τα γκάζια με φωτογραφίες από τον
χώρο της νυκτερινής διασκέδασης, πλήρη παρουσίαση της βραδυνής ζωής των Χανίων
και άλλα ενδιαφέροντα και …νυκτερινά.
Στο Ηράκλειο λοιπόν, δεν υπάρχει κάποια συγκλονιστική new entry, αλλά αυτό που
διαφαίνεται είναι μια τάση για οριεντάλ ακούσματα και ανατολίτικη εν γένει
διασκέδαση, αν κρίνουμε από τις σχετικές προτάσεις: το πολύ επιτυχημένο Cafe
Santan, ένα καθαρά οριεντάλ μπαρ με αραβικούς μεζέδες, αργιλέδες, χορεύτριες που
λικνίζονται ηδυπαθώς, τουμπερλέκια και όλα τα συναφή. Σε ανάλογο πνεύμα και το
Taz Mahal στην Αμμουδάρα. Belly Dance κάθε βράδυ και στο Oriental Club, δίπλα
στο Desire (το οποίο επιμένει διαφορετικά και μετακαλεί κάθε Τρίτη τη Μάγκι
Χαραλαμπίδου από την Αθήνα ενώ οι ιδιοκτήτες Νίκος Ψαλτάκης, Γιάννης Τσιντάκης
και Βασίλης Γαβαλάς, υπόσχονται γνωστούς d-j κάθε Πέμπτη βράδυ). Το κέντρο που
έκλεψε την παράσταση στη νέα παραλιακή λεωφόρο ολυμπιακών προδιαγραφών είναι
βέβαια το Breeze, που την χειμερινή περίοδο μετακομίζει στον εσωτερικό του χώρο,
που κατακλύζεται από όλο τον καλό τον κόσμο καθ’ εκάστην. Νέος ποιοτικός ήχος
για το Baccara, που και αυτό θα μετακαλεί guest d-j (η αρχή έγινε με τον πάντα
δημοφιλή G-Pal), ενώ ο resident Μιχάλης Δρεττάκης καταφέρνει να κάνει τους
πάντες να χορέψουν. Από τους αγαπημένους μας νέους προορισμούς το Palazzo, στην
οδό Επιμενίδου, καλαίσθητο περιβάλλον και ο πάντα ποιοτικός Βασίλης Καράγιωργας
στα decks. Στην οδό Κοραή το N.Y. in the City, το πνεύμα της Νέας Υόρκης από τη
Χερσόνησο μετακόμισε στο Ηράκλειο. Στο Draft μεγάλη ποικιλία μπυρών και η καλή
κοινωνία του Ηρακλείου σε κοινωνικές συναναστροφές. Το team του επιτυχημένου
Vericoco ανέλαβε φέτος το Ittar, και στον ίδιο δρόμο το Veneto με την γνωστή
«άπαικτη» θέα στο λιμάνι. Και περνάμε στις κλασικές αξίες: το διαχρονικό Levare,
το οποίο παραμένει δημοφιλέστατο, πραγματικά δεν θυμόμαστε για πόσα χρόνια. Στην
οδό Μιλάτου τα Novo, Mayo, Sirious, Barfly, Hobby. Στις οδούς Κοραή και
Περδικάρη τα Rebels (με νέα καταπληκτική διακόσμηση), La Brasserie (γνωστό στους
παλαιότερους ως «Αυγό»), Μήλον της Έριδος, Ηριδανός, Καφέ Κοραής, Άστρα, Best
Seller (όπου οι ιδιοκτήτες Στέφανος και Νικηφόρος εγκαινίασαν πρόσφατα το
ποιοτικό εστιατόριο ελληνικής κουζίνας Elies), Fix κτλ Ίσως η καλύτερη μουσική
της πόλης σε καθημερινή βάση από το Μάνο Φοσκωλάκη στο Παγοποιείον που
προσελκύει τους φίλους της τέχνης της πόλης. Στην οδό Μποφόρ τα Κοο, Privilege
και Locca (τέως Enzo, Yacht, κτλ). Το καφέ Αμάν αναμένεται για άλλη μια φορά να
αποτελέσει αξιόπιστη επιλογή για νυκτερινή έξοδο. Τέλος, για ξεσάλωμα με
Ελληνική live μουσική όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο Vanilla με πάντα αξιόλογα
σχήματα εξ Αθηνών.
ΤΕΥΧΟΣ 84
Φίλοι, φίλες, άλλο ένα Κρητικό καλοκαίρι έφτασε στο τέλος του και ήλθε η ώρα του club – απολογισμού, ο οποίος, λυπάμαι που θα σας το πω, παρουσιάζει φέτος αρνητικό ισοζύγιο, με άλλα λόγια κάθε πέρυσι και καλύτερα…
Όχι ότι δεν προσπάθησαν οι τοπικοί club-owners, ίσα – ίσα, και μεγάλα ονόματα κατέβασαν (που δεν «τραβάν» πια όσο παλιά και αμφιβάλλουμε αν έκαναν απόσβεση) και ωραία μαγαζιά μας έφτιαξαν και γενικότερα αναβάθμισαν τις υπηρεσίες τους, πλην όμως, από τη μια η ακρίβεια, από την άλλη η γενικότερη υποχώρηση της dance σκηνής, αλλά και το γεγονός ότι φέτος οι αλλοδαποί επισκέπτες φοβήθηκαν την Ολυμπιακή φιλολογία περί τρομοκρατίας και «ασφάλειας» και δεν προτίμησαν τα τσάρτερ για Κρήτη (μείον 40% ο τουρισμός). Αλλά και οι Αθηναίοι που παραδοσιακά προτιμούσαν Κρήτη (ειδικά Χανιά) τον 15Αύγουστο προτίμησαν να μη χάσουν το μεγάλο πάρτι των Ολυμπιακών στην Αθήνα ή δε μπόρεσαν να πάρουν άδεια. Αποτέλεσμα: λίγο κέφι και πολλά άδεια κλαμπ, ακόμη και στην κορύφωση της σεζόν.
Όμως δε λείπουν και τα παραδείγματα επιτυχίας, με επιφανέστερο το
Destijl στα Χανιά. Εντυπωσιακό σαν χώρος, μεταξύ Costa-costa και «Ωκεανού», σε lounge πνεύμα και πάνω από 1500-2000 άτομα να περνούν κάθε βράδυ την πόρτα για να ποζάρουν στους άνετους καναπέδες και πολυθρόνες, να δουν και να τους δουν, φέτος μπορούμε να πούμε ότι ήταν η χρονιά Destijl.
Στο πιο κλαμπάτο ο ΜΥΛΟΣ και φέτος πρωτοστάτησε, ειδικά τις πρώτες πρωινές ώρες επικρατούσε και εδώ το αδιαχώρητο, με τον κόσμο να κουνιέται σε dance επιτυχίες. Εδώ ο Dave Seaman άνοιξε τον κύκλο των γνωστών d-j που επισκέφθηκαν το νησί μας φέτος. Το
Privilege μάλλον ένοιωσε την επιτυχία του Destijl, αλλά περάσαμε ωραίες βραδιές συντροφιά με τον Sacha, το Nick Warren και τους Deep Dish (οι οποίοι μουσικά κινούνται πλέον σε ρηχά νερά μάλλον). Σε lounge πνεύμα επίσης τα
Safari και Divine. Σε ότι αφορά το ημερήσιο clubbing, πολύ πεσμένα πράγματα. Στα «Ήλιος και Αμμος» και
Costa – Costa προτεραιότητα είχαν οι ξαπλώστρες ηλιοθεραπείας και τα τουρνουά ρακέτας και μόνο στο
ΝΕΡΟΜΥΛΟ είδαμε να ανοίγουν μερικά μπουκάλια τεκίλα το απόγευμα και κόσμο να χορεύει, κάτω και πάνω από τη μπάρα.
Ίσως τελικά οι δυο καλύτερες club-συγκεντρώσεις του φετινού, Ολυμπιακού καλοκαιριού να έγιναν στο Ρέθυμνο. Στο
Baja με τον Jonh Digweed αρχικά: πολύ ωραία κατάσταση για dance μουσική με πισίνα, παραλία, γρασίδι και εξαιρετικό ήχο στο κυρίως club, απογευματινή προσέλευση (17.00-24.00 έγραφαν τα flyer), ένα εξαιρετικό warm-up σετ από Βρετανό d-j αγνώστων λοιπών στοιχείων, ο Digweed σε μεγάλη φόρμα (πολύ ανώτερος των εμφανίσεων του στο Homus και το Fusion πέρυσι) και κυρίως ο καλύτερος κόσμος που έχουμε δει σε ανάλογη εκδήλωση στην Κρήτη τα τελευταία χρόνια: ωραία και περιποιημένα αγόρια και κορίτσια, με άκρως θερινή περιβολή, ερωτική διάθεση και ατελείωτη όρεξη για χορό και παιχνίδι. Δεν έλειψαν βέβαια τα παράπονα όταν ο ακριβοπληρωμένος d-j σταμάτησε τα decks στις 23.30 όπως προέβλεπε το συμβόλαιό του, παράπονα που εκφράστηκαν με το ποδοσφαιρικό και καθόλου κομψό σύνθημα: «παίξε βρε μ… άλλο ένα, άλλο ένα, άλλο έ-ε-να» που φώναζαν 800 στόματα εν χορώ στον κορυφαίο μουσικό, ο οποίος ελπίζουμε να μην καταλαβαίνει τόσο καλά τα ελληνικά όσο φοβόμαστε. Πάντως όσοι έμειναν ανικανοποίητοι αποζημιώθηκαν και με το παραπάνω στο αυθόρμητο after party που έγινε στο «Ναυπηγείο», όπου ο Theo έπαιξε ανώτερα από τον πολυδιαφημισμένο Βρετανό, όπως παραδέχτηκαν όλοι όσοι από το Baja προσήλθαν στο λιμάνι του Ρεθύμνου, αποκαλώντας τον μάλιστα ο «Κρητικός Carl Cox». (Τον Theo μαζί με τον Pascal είχαμε ξανά την ευκαιρία να ακούσουμε στο, θεσμοθετημένο πλέον, Sun Dance που διοργανώνεται κάθε 15Αύγουστο στο Rocka’s στην παραλία της Επισκοπής)
Ακριβώς την επόμενη στο Summer Ice ο Αργεντινός Herman Cataneo δεν άφησε κανέναν παραπονεμένο με ένα εκπληκτικό σετ που κράτησε μέχρι τις εννιά το πρωί, ενώ το πάρτι συνεχίστηκε μέχρι το μεσημέρι. Καμία σχέση με πέρυσι, όταν μετά μια εμφάνισή του μπροστά σε 140.000 κόσμο στην Αργεντινή βρέθηκε ενώπιον 30 ατόμων στο αχανές Homus και βέβαια δε μπόρεσε να μας δείξει την αξία του…
Στο Ηράκλειο τώρα, οι επιλογές ήταν αρκετά περιορισμένες φέτος το καλοκαίρι, όμως αναμένονται νέα openings που ίσως μας αποζημιώσουν. Το
Privilege και το Danza πήγαν αρκετά καλά εντός πόλης και τα
ΑΚΤΗ και WET-WET αντίστοιχα ως open air επιλογές. Εντυπωσιακό το lounge κλαμπ-καφέ Breeze, στο νέο πέτρινο κτίριο στην Ολυμπιακή διαδρομή, σε έναν υπέροχο χώρο που διαμόρφωσε ο Δήμος Ηρακλείου απαλλοτριώνοντας και γκρεμίζοντας τα σπίτια στον Καράβολα, δίνοντας έτσι την δυνατότητα στους θαμώνες του
Breeze να απολαύσουν φοίνικες, πισίνα, ιδιωτική παραλία, κτλ, στο κέντρο του Ηρακλείου. Επίσης ετοιμάζεται το νέο κλαμπ χωρητικότητας 800 ατόμων στον χώρο του παλαιού ΑΝΑΚΤΟΡΟ, επί της Λεωφόρου Ικάρου.
Στη Χερσόνησο, θετικότατη εντύπωση μας έκανε το
Circus, μπαράκι με ενδιαφέρουσα αρχιτεκτονική, Ιταλική διεύθυνση και προσωπικό και την καλύτερη χορευτική μουσική που ακούσαμε φέτος στην Κρήτη (συνοδεία live κρουστών). Τo
NRG πρόσφερε μπητάτες βραδιές στους φίλους της δυνατής χορευτικής μουσικής, ενώ τα
AMNESIA και STATUS κράτησαν ψηλά το κέφι για Έλληνες και αλλοδαπούς clubbers.
Αυτά για φέτος, ελπίζω στο επόμενο τεύχος να έχω καλύτερα μαντάτα να σας πω. Μέχρι τότε, με αγάπη…..
Φιλιά - c l u b @stigmes.gr
Κείμενο και
φωτογραφίες από αυτή την σελίδα μπορoύν να
αναπαραχθούν κατόπιν συννενόησης με τον εκδότη (niko@stigmes.gr) και με αναφορά στην πηγή ως: "από τις ΣΤΙΓΜΕΣ,
το Κρητικό περιοδικό" με σύνδεση
στο http://stigmes.gr
|