|
| |
Homo
Cretensis
|
|
Ο Προϊστορικός Κρητικός σηκωνόταν στο πόδι νωρίς. Αυτό βέβαια άργησε να το καταφέρει μια και στην αρχή σηκωνόταν ακόμα στα τέσσερα πόδια! Xτυπούσε ελαφριά τη γυναίκα του στο κεφάλι με το ρόπαλο, σε μια ένδειξη συζυγικής αγάπης. Φορούσε την προβιά του, χτένιζε την μακριά του κόμη με ένα ψαροκόκαλο κι ετοιμαζόταν να ξεκινήσει για δουλειά… Έτσι καλοχτενισμένο τον βρήκα ένα πρωί, σ’ ένα από τα ταξίδια μου στο παρελθόν και μού έδωσε με μεγάλη χαρά την αποκλειστική αυτή συνέντευξη για τις «Στιγμές», το Κρητικό περιοδικό του οποίου η φήμη φτάνει μέχρι την προϊστορία!
Όνομα;
Homo cretensakis!
Όχι cretensis;
Ίντα cretensis μπρε; Cretensakis! Για τους φίλους, Sakis.
Όνομα πατρός;
Pithecanthropus Cretensakis.
Μητρός;
Κερά Κατίνα Cretensaki. Το γένος Τρωγλοδυτάκη.
Μάλιστα. Λοιπόν Sakis βλέπω ότι μένεις σε μια υπέροχη σπηλιά. Ιδιόκτητη;
Όι, νοικιασμένη.
Πληρώνεις ακριβά;
Δύο Βροντόσαυρους το μήνα.
Γενικώς είναι ακριβά τα νοίκια στην περιοχή;
Απλησίαστα. Κάτω από ενάμιση βροντόσαυρο δεν βρίσκεις ούτε λαγούμι. Άσε που έχουμε γεμίσει αυθαίρετα. Όπου βρει κανείς μια μικρή τρύπα τη σκάβει και τη λεει σπηλιά! Πάντως εγώ σκέφτομαι να μετακομίσω.
Και που θα πας;
Έχω ανακαλύψει ένα ωραίο μέρος που είναι πολύ της μόδας. Κνωσός λέγεται.
Μάλιστα. Τα σχέδια στους τοίχους δικά σου;
Ναι, ωραία δεν είναι; Έχω ζωγραφίσει το πρώτο μου κυνήγι, όπου έπιασα μία μεγάλη σαύρα, και το πρώτο μου φλερτ, όπου αστόχησα για λίγο με το ρόπαλο να «ρίξω» τη γυναίκα που μου άρεσε.
Αλήθεια, παντρεμένος είσαι;
Όι, αλλά το σκέφτομαι. Θέλω κι εγώ κάποιον να δέχεται τις ροπαλιές μου. Ειδικά τώρα που έχω φτιάξει ένα καινούργιο ρόπαλο ακριβείας κι έχω εντοπίσει και μια κοπελιά στη διπλανή σπηλιά… άστα! Λεω να πάω να την κλέψω!
Συνηθίζεται;
Είναι τώρα μια καινούργια μόδα αυτή. Την έκανε πρώτη ένας μακρινός σύντεκνος μου και είχε μεγάλη επιτυχία. Να δεις που θα καθιερωθεί! Αυτός ο σύντεκνος είναι πολύ της σχολής της κλεψάς, αφού να σκεφτείς κλέβει πράγματα που δεν χρειάζεται να κλέψει.
Δηλαδή;
Ε, να, παίρνει κάτι περίεργα ζα, νομίζω τα λένε πρόβατα, τους βάζει γύρω – γύρω ξύλα, βάζει κι ένα σκυλόσαυρο μπροστά και τη νύχτα παει και τα κλέβει από τον εαυτό του!
Να δεις που κι αυτό θα γίνει μόδα…
Μπα, ποιος κουζουλός θα βάνει ξύλα γύρω απ’ τα ζώα και γιάντα;
Τέλος πάντων. Κατά τα άλλα πως τα περνάς;
Ε, τα ίδια τι να σου πω. Ξυπνάω με το που χτυπήσει το ξυπνητήρι…
Έχεις και ξυπνητήρι;
Ναι, αμέ. Το κινητό.
Έχεις και κινητό;
Τελευταίο μοντέλο. Είναι ένας πτεροδάκτυλος ο οποίος κράζει κάθε πρωί την ώρα που του λεω. Άσε που κάνει και κανένα αυγό, πότε – πότε.
Και πώς ξέρει τι ώρα είναι;
Έχει εσωτερικό ρολόι και μπαταρία ηλιθίου. Συνήθως βέβαια κράζει όποτε του ’ρθει κι εγώ απλά ξυπνάω. Αν έχει ξημερώσει σηκώνομαι, αλλιώς τον κλείνω.
Πώς τον κλείνεις;
Με το ρόπαλο, πώς αλλιώς;
Και μετά;
Ε, μετά πάω στη δουλειά.
Καλά, δουλεύεις κιόλας;
Μπρε συ κουμπάρε, μπας και είσαι κουζουλός; Κατέχεις κανένα να μη δουλεύει;
Όχι, αλλά να, σαν τι δουλειά κάνεις;
Εκπαιδευτής κατοικίδιων ζώων.
Έχετε και κατοικίδια;
Αμέ. Νάνους ελέφαντες, ιπποπόταμους, τίγρεις… Αλλά άσε, τελευταία είχα ένα ατύχημα στη δουλειά.
Τι ατύχημα;
Να, όπως πήγαινα βόλτα δύο ελέφαντες, όι νάνους, κανονικούς, μου έπεσαν μέσα σε μια τρύπα! Και δεν κατάφερα να τους βγάλω. Κάλεσα και την ΕΜΑΚ, μα πράμα!
Που έγινε αυτό;
Προς τα Χανιά, σε ένα ακρωτήρι. Κι όχι τίποτα άλλο, ήταν και τελευταίοι κανονικοί που είχαμε! Όλοι οι υπόλοιποι είναι νάνοι! Να δεις που θα τους βρουν καμιά μέρα απολιθωμένους!
Τώρα που ερχόμουν είδα ότι η ταμπέλα που δείχνει προς τη σπηλιά σου είναι γεμάτη βαθουλώματα. Τι συνέβη;
Άσε, άλλη καινούργια συνήθεια αυτή! Είναι κάτι παλιόπαιδα από τις γύρω σπηλιές που καβαλάνε τα τετράποδα τους και πετάνε πέτρες στις πινακίδες. Όποια πινακίδα κι αν δεις είναι γεμάτη πετριές!
Κάτι μου θυμίζει αυτό.
Κι όχι μόνο αυτό, τρέχουνε κιόλας μ’ αυτά τετράποδα και μπορεί να προκαλέσουν κι ατυχήματα. Προχθές ετρέχανε δυο και δεν προλάβανε να σταματήσουν και πατήσανε μια γριά που πήγαινε σ’ ένα γάμο.
Εσύ δεν έχεις όχημα;
Κι αμέ; Δυο! Ένα τυρανόσαυρο κι ένα μικρό γιαπωνέζικο για τις μετακινήσεις μέσα στην πόλη!
Επικίνδυνο να κυκλοφορείς;
Άσε, δεν λες τίποτα. Πάντως ακόμα κι αν κατάφερνε η γριά να πάει στο γάμο, δύσκολα θα τη γλίτωνε!
Γιατί;
Είναι ένα καινούργιο έθιμο και στους γάμους πετάνε όλοι τα κοντάρια τους στον ουρανό, για να γιορτάσουνε και μετά αυτά πέφτουνε προς τα κάτω κι ο σώζων εαυτό σωθήτο! Και που να προλάβει τώρα η γριά; Αλήθεια, δεν είναι περίεργο που το ακόντιο πάντα θα πέσει προς τα κάτω; Χμ…
Άσε αυτό θα το ανακαλύψετε στο μέλλον. Και τα βράδια πως τα περνάς;
Α, τα βράδια βλέπω τηλεόραση.
Τηλεόραση;
Ναι, έχω ανοίξει μια τρύπα ψηλά στη σπηλιά και παρακολουθώ τις μάχες ανάμεσα στους διάφορους δεινόσαυρους. Χαμός γίνεται. Παίζω και στοίχημα.
Στοίχημα;
Ναι, ποιος θα κερδίσει. Αν και κάποιοι λένε πως είναι όλα στημένα. Πάντως, να μου το θυμηθείς, δεν τους βλέπω καλά τους δεινόσαυρους αν συνεχίσουν έτσι. Κάποια μέρα θα εξαφανιστούν.
Βλέπεις και τίποτα άλλο;
Reality σοου! Στη διπλανή σπηλιά έχουν αποκλειστεί δέκα τύποι και έχω ανοίξει άλλη μια τρύπα και τους βλέπω.
Δηλαδή έχεις δύο τηλεοράσεις;
Ε, ξέρεις τώρα, για ποικιλία. Έχω κι άλλη μία και παρακολουθώ την κορυφή αυτού του βουνού απέναντι. Πολύ ψηλό βουνό. Νομίζω ότι θα το λεω «Ψηλορείτη».
Δεν είναι κακή ιδέα. Ωραία προβιά πάντως αυτή που φοράς.
Ναι, είναι της μόδας. Φέτος φοριούνται οι κοντές και στα πόδια ψηλά άσπρα δέρματα κατσίκας. Νομίζω ότι τα λένε «στιβάνια». Ωραία δεν είναι;
Μια χαρά.
Ε, μόδα είναι και θα περάσει.
Ποτέ δεν ξέρεις… κι αυτό το μαντήλι στο κεφάλι;
Χτύπησα λίγο χθες και το έβαλα. Αλλά βρήκα μόνο αυτό το μαύρο κι είναι και ξεφτισμένο!
Σου παει, να το φοράς!
Λες; Με συγχωρείτε τώρα, γιατί πρέπει να πάω για δουλειά. Αν αργήσω μπορεί να με απολύσουν και δεν μπορείς να παίζεις μ’ αυτά τα πράγματα μ’ αυτή την ανεργία…
Καλή δουλειά και σε ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ ευχαριστώ κι ελπίζω στο μέλλον που είσαι τα πράγματα να είναι καλύτερα!
Τώρα, τι να σου πω…
Λευτέρης
Γιαννακουδάκης
(Πλήρες
άρθρο στο
τεύχος
νο 74 των ΣΤΙΓΜΩΝ)
Κείμενο και
φωτογραφίες από αυτή την σελίδα μπορoύν να
αναπαραχθούν κατόπιν συννενόησης με τον εκδότη και μόνον εάν αναφέρεται
η πηγή ως: "από τις ΣΤΙΓΜΕΣ,
το Κρητικό περιοδικό" με σύνδεση
στο http://stigmes.gr
|
