|
ΟΙ ΚΡΗΤΙΚΟΙ ΤΗΣ ΚΟΙΛΑΔΑΣ ΤΟΥ ΝΤΕΛΑΓΟΥΕΡΑφήνοντας πίσω την πρώτη πρωτεύουσα των Η.Π.Α., Φιλαδέλφια με κατεύθυνση προς βορρά, συναντάς την διασταύρωση προς Cherry Hill. Μετά την διασταύρωση εγκαταλείπεις την εθνική οδό και ακολουθώντας τις πινακίδες φθάνεις στην Ορθόδοξη Ελληνική εκκλησία του Αγίου Θωμά, με το κτίριο του πολιτιστικού κέντρου να στέκει στο πλάι. Εκεί ορίστηκε η συνάντηση μου με την Ρούλα Βλαζάκη – Γιαννέα, τον πατέρα Πρατσινάκη και τον Λάζαρο Ρασούλη, για μια γνωριμία με θέμα τον τοπικό Κρητικό σύλλογο «ΚΝΩΣΣΟΣ». Λάζαρος Ρασούλης (πρώην πρόεδρος, νύν μέλος) Η
καταγωγή μου είναι από τις Σίσσες
Μυλοποτάμου, ήρθα στην Αμερική ενήλικας,
αφού αποφοίτησα από το Μετσόβειο
Πολυτεχνείο. Όταν
ο πατήρ Πρατσινάκης ήρθε στην περιοχή
άρχισε να μας παρακινεί για την ίδρυση του
συλλόγου, η ιδέα υπέβοσκε βέβαια από πρίν
και μάλιστα από τρεις διαφορετικές
αφετηρίες, στο Cherry
Hill
είχε ξεκινήσει από μένα, στο Atlantic
City
από κάποιον ονόματι Σιγανό και η Τρίτη από
το Trento.
Ο σύλλογος συστάθηκε το 1989 και ονομάσθηκε CRETANS OF
DELAWARE
VALLEY
KNOSSOS,
αυτό σημαίνει ότι καλύπτει περιοχές από
τρεις πολιτείες, (Delaware,
N.
Jersey,
Pennsylvania).
Η πρώτη συνάντηση έγινε στο σπίτι του Γ.
Αγγελάκη, σε συνεννόηση με τον τότε πρέδρο
της Πανκρητικής, Γ. Βαρδάκη. Η πρώτη επίσημη
συνεδρίασε έγινε στο σπίτι του πατέρα
Πρατσινάκη τον Μάρτιο του 1989, με πρώτο
πρόεδρο τον Γιώργο Μπλαζάκη και
αντιπρόεδρο εμένα. Τον Δεκέμβριο του ίδιου
έτους διοργανώσαμε και τον πρώτο μας χορό,
όπου για πρώτη φορά ακούστηκε Κρητική λύρα
στην περιοχή κι ενώ η αίθουσα χωράει 600
άτομα, λόγω της αυξημένης ζήτησης,
πουλήθηκαν 700 εισιτήρια. Από τότε κάθε χρόνο
διοργανώνουμε επί 12 χρόνια με επιτυχία τον
χορό μας. Το 1995 δημιουργήσαμε τμήμα
νεολαίας, με χορευτικό τμήμα, αγοράσαμε
αυθεντικές Κρητικές στολές από την Ελλάδα,
μάλιστα πρώτη χοροδιδασκάλισσα ήταν η
Ρούλα Βλαζάκη.
Έκτοτε βαδίζουμε στ’ αχνάρια των
παλαιοτέρων Κρητικών συλλόγων, βέβαια δεν
έχουμε φθάσει ακόμα στο επιθυμητό σημείο με
δική μας λέσχη κ.λ.π., έχουμε και μια
ιδιαιτερότητα που εντάσσεται στα αρνητικά,
είμαστε διασκορπισμένοι σε μεγάλη
γεωγραφική περιοχή. - Υπάρχει
αλλοίωση του πληθυσμού, επίσης γιατί
σταμάτησε το μεταναστευτικό ρεύμα από την
Ελλάδα που ήταν και ο κύριος τροφοδότης,
οπότε σαν φυσικό επόμενο στις επερχόμενες
γενναίες λειτουργεί η αφομοίωση από το
σύστημα. πατέρας Πρατσινάκης Βασικότερο τμήμα του συλλόγου μας είναι η νεολαία, έχουμε επενδύσει πολύ σ’ αυτήν. Έχουμε δαπανήσει πολλά χρήματα για αυθεντικές στολές, ώστε να μπορούν με άνεση, τα παιδιά μας, να κάνουν επίδειξη των Κρητικών χορών και παραδόσεων. Ο σύλλογος επίσης διαθέτει και υποτροφίες βοηθώντας κάποια από τα παιδιά μας, διότι εδώ στην Αμερική τα πανεπιστήμια είναι ιδιωτικά, γεγονός που σημαίνει δίδακτρα, 17€000-30000 τον χρόνο κι άλλα 17€00-3000 για βιβλία. Επομένως δυσκολεύονται όλα τα παιδιά μας ώστε να έχουν τις κατάλληλες πανεπιστημιακές σπουδές, γι αυτόν τον λόγο έχει δημιουργηθεί το ταμείο υποτροφιών που προαναφέραμε. Η ενέργεια μας αυτή αποτέλεσε παράδειγμα προς μίμηση και για άλλες οργανώσεις. Νομίζω κάτι που έχει μεγάλη σημασία, για το μέγεθος, μας είναι ότι έχουμε την καλύτερη και μεγαλύτερη χοροεσπερίδα της περιοχής, συγκεντρώνουμε 500 – 600 άτομα σ’ ένα Κρητικό γλέντι. Φαγητό, χορός , φιλοξενία, μουσική, τα πάντα είναι Κρητικά. Ρούλα Βλαζάκη Ο σύλλογος , αν και «μικρός», στο μέτρο των δυνατοτήτων του «πληροφορεί» την υπόλοιπη κοινωνία, παίρνοντας μέρος σε κοινωνικές εκδηλώσεις με τα τμήματα του, για πολλά στοιχεία της Ελληνικής κουλτούρας και για τις ιδιαιτερότητες της Κρήτης. Επίσης η νεολαία μας με την χρήση της τεχνολογίας, internet – web sites – e mails – μπορεί και κάνει ευκολότερα γνωστό οτιδήποτε έχει σχέση με την Κρήτη , την Ελλάδα και φυσικά τον σύλλογο, σε συνεργασία με την Πανκρητική ομοσπονδία. Τώρα πια δεν είναι όπως παλιά, η πληροφόρηση καλπάζει, είναι ευκολότερα. Λ. Ρασούλης Αυτό που προσπαθούμε εμείς είναι να μην κοπεί ο ομφάλιος λώρος με την Κρήτη. Διότι άν τα παιδιά μας δεν επισκέπτονται την Κρήτη , θα χαθεί το Κρητικό στοιχείο. Πρέπει να υπάρχει ο συνδετικός κρίκος. Στην παρέα μας έρχεται κι ένας νεολαίος, ο Δημήτρης, 22 ετών. (Δημήτρης) Παλαιότερα θυμούμαι δεν ήταν ωραίο να δήλωνες Έλληνας, δεν ήταν της μόδας, η νεολαία ντρεπόταν για την καταγωγή της, έπρεπε να δήλωνες Αμερικάνος, εξ ου και τα συγκοπτόμενα ονόματα (από Καλαιτζάκης σε Κάλας), τελευταία εξέλειπε αυτή η νοοτροπία και με περηφάνια τονίζει ο καθένας μας την καταγωγή του. Τώρα σε αντίθεση με το παρελθόν με καμάρι ντυνόμαστε τις παραδοσιακές στολές. Η επιστροφή στις ρίζες είναι μια αναγκαιότητα τα τελευταία χρόνια στην Αμερική, γιατί είναι μια καινούργια χώρα χωρίς πολιτιστικό παρελθόν, και μοιραία οι άνθρωποι προβάλουν την πολιτιστική τους ταυτότητα. Έχουν αλλάξει πολλά στην Ελλάδα, νομίζω πως παλαιότερα οι οικογένειες ήταν πιο δεμένες, οι άνθρωποι πιο φιλικοί. Όσο για την Κρήτη μου αρέσει πάρα πολύ, υπάρχει ακόμα το «παλιό», σε αρκετές περιοχές. Εκείνο που δεν μου αρέσει είναι η μεγάλη ποσότητα τσιφτετελιού που υπάρχει γύρω σου, αντί για Πεντοζάλη ή Μαλεβιζιώτικο, δυστυχώς πολλοί Κρητικοί δεν ξέρουν να χορέψουν ούτε έναν Συρτό. Επίσης, θέλησα ν’ αγοράσω στιβάνια και δεν εύρισκα. Κάποιος με πολύ ενθουσιασμό μου είπε ένα βράδυ, «εμείς εδώ έχουμε καταπληκτική μπύρα» και μου προσέφερε Budweiser . Κείμενο και φωτογραφίες από αυτή την σελίδα μπορoύν να αναπαραχθούν κατόπιν συννενόησης με τον εκδότη και μόνον εάν αναφέρεται η πηγή ως: "από τις ΣΤΙΓΜΕΣ, το Κρητικό περιοδικό" με σύνδεση στο http://stigmes.gr
|
Απορίες - ερωτήσεις webmaster@stigmes.gr - ΣΤΙΓΜΕΣ © 2001-10 All rights reserved |