|
Ακουμπισμένο στην άκρη μιας αμμουδερής παραλίας, τυλιγμένο στη σιωπή και παραδομένο στα χέρια της ιστορίας, ξεπροβάλλει μελαγχολικά μέσα από την επιβλητικότητά του το Φραγκοκάστελο. Ανατολικά της Χώρας Σφακίων, σε μια πεδιάδα άνυδρη και άγονη, που θυμίζει περισσότερο αφρικανική έρημο τις καυτές ημέρες του καλοκαιριού, όταν ο Λίβας φυσάει διψασμένος γλείφοντας κτητικά το ξεχασμένο αυτό μέρος της Κρήτης, δεσπόζει με υπερηφάνεια το CASTEL FRANCO -όπως το αποκαλούσαν οι Ενετοί - παντρεύοντας το θολό στην ανάμνηση παρελθόν αυτού του τόπου με το ανύπαρκτο παρόν του. Ένα παρόν που παίρνει σάρκα και οστά μέσα από την ανάσταση της ψυχής αυτού του κάστρου, που αιώνες τώρα στέκει στην ίδια θέση,
ζει μέσα στη διάσταση του γήινου και του ανθρώπινου χρόνου και διεκδικεί μια θέση θεματοφύλακα - για κάποιους άχρηστη πλέον - της ένδοξης ιστορίας του νησιού. Μια ψυχή κουβαλάει, που την λογική και την επιστημονική αλήθεια αντιπαλεύει και πολεμάει. Μια ψυχή που ενσαρκώνεται κάθε χρόνο την ίδια χρονική περίοδο και πάντα με τον ίδιο τρόπο: Είναι οι Δροσουλίτες...
Κείμενο και φωτογραφίες από αυτή την σελίδα μπορoύν να αναπαραχθούν κατόπιν συννενόησης με τον εκδότη (niko@stigmes.gr) και με αναφορά στην πηγή ως: "από τις ΣΤΙΓΜΕΣ, το Κρητικό περιοδικό" με σύνδεση στο http://stigmes.gr
|
Απορίες - ερωτήσεις webmaster@stigmes.gr - ΣΤΙΓΜΕΣ © 2001-10 All rights reserved |