ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΧΑΜΕΝΟ ΘΗΣΑΥΡΟ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ

Το κυνήγι του μεγαλύτερου ίσως χαμένου θησαυρού που έχει αναζητηθεί ποτέ στη Μεσόγειο, για τον οποίο θα μιλήσουμε εδώ, ξεκινάει και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα από την Κρήτη. Με πρωταγωνιστή του δράματος, το ναυτικό Κων/νο Βρεττό που ζει στο Ηράκλειο, μία ομάδα δυτών, με επικεφαλής έναν κορυφαίο ωκεανογράφο του Ιδρύματος Κουστώ της Γαλλίας, ξεκινάει το 2000 από το Ηράκλειο για να εντοπίσει το σκαρί ενός καϊκιού που το 1943 φέρεται να βυθίζεται στην Νοτιοδυτική Πελοπόννησο φορτωμένο με έναν ανεκτίμητης αξίας θησαυρό που είχαν κατασχέσει οι ναζί από την Εβραϊκή κοινότητα της Θεσσαλονίκης.
Όμως ας πιάσουμε την ιστορία από την αρχή σε μία προσπάθεια να βρούμε την άκρη του νήματος: Θεσσαλονίκη 1943, Γερμανική κατοχή. Την εποχή εκείνη ο Εβραϊκός πληθυσμός της πόλης ανέρχονταν σε 56.500 κατοίκους σύμφωνα με τον Κωνσταντίνο Βρεττό. Πρωτεργάτης του σχεδίου συγκέντρωσης του θησαυρού των Εβραίων ήταν ο Γερμανός αξιωματικός Μαξ Μέρντεν, διοικητής των SS στην Βόρεια Ελλάδα. Στη θέση αυτή είχε τοποθετηθεί από τον αρχηγό των SS στην Αθήνα και θείο του, Τίτα Κλάμερ. Ο Μέρντεν λοιπόν προσεγγίζει τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης υποσχόμενος ότι δεν θα πειραχτεί τρίχα Εβραίου πολίτη, εάν καταφέρουν να συγκεντρώσουν και του παραδώσουν το σύνολο των κινητών περιουσιακών τους στοιχείων. Μπορείτε να φανταστείτε ότι η συγκέντρωση των περιουσιών κάθε άλλο παρά αναίμακτα και ειρηνικά έγινε: με συντονιστή της επιχείρησης τον ίδιο τον Μέρντεν και βασικούς συνεργάτες τον αξιωματικό των SS Αλόις Μπρούνερ - τον επονομαζόμενο «χασάπη της Θεσσαλονίκης» - και τον Τίτερ Βισλιτσένι θέτει σε εφαρμογή το σχέδιο του. Στρατηγείο της επιχείρησης, μία βίλα επί της οδού Βελισσαρίου 42 στη Θεσσαλονίκη. Στους υπόγειους χώρους της επιταγμένης αυτής εβραϊκής βίλας, της οποίας η σκεπή καλυπτόταν με μία τεράστια μαύρη σημαία πάνω στην οποία διακρινόταν μία νεκροκεφαλή με δύο διασταυρωμένα οστά, κρατούνταν και βασανίζονταν οι εύποροι Εβραίοι της πόλης έως ότου ομολογούσαν που βρίσκονταν κρυμμένα το κομπόδεμα και τα πολύτιμα τιμαλφή τους. Έτσι το αρχοντικό στην οδό Βελισσαρίου, γεμίζει γρήγορα με τιμαλφή: ελληνικά και ξένα χαρτονομίσματα, χρυσές λίρες, ράβδοι χρυσού, κοσμήματα, αντίκες, μπιμπελό, χειροποίητα χαλιά, ιερά άμφια μεγάλης ιστορικής αξίας και ότι μπορούσε να θεωρηθεί πολύτιμο ή του γούστου των κατακτητών. Με την μεθοδικότητα που τους χαρακτηρίζει πάντα, οι Γερμανοί φρόντιζαν να ξεχωρίζουν ανά είδος την πολύτιμη λεία τους. Έτσι στην αίθουσα που συγκεντρώνονταν τα κλοπιμαία μπορούσες να διακρίνεις σε ξεχωριστές στοίβες δακτυλίδια, βραχιόλια, μενταγιόν, περιδέραια, σταυρούς, πολύτιμες πέτρες, χρυσές αλυσίδες, ρολόγια και καρφίτσες. Στη συνέχεια τα τιμαλφή συσκευάζονταν σε ειδικά μολυβωμένα κιβώτια, σφραγίζονταν, και αποστέλλονταν ανά τακτά χρονικά διαστήματα με τρένα ή αεροπλάνα στην Γερμανία για να εξυπηρετήσουν τις αυξημένες οικονομικές ανάγκες του Γ’ Ράιχ ή για να κοσμήσουν το μπούστο της συζύγου κάποιου ανώτερου Γερμανού αξιωματικού...

Πως έρχονται όμως όλες αυτές οι πληροφορίες στα χέρια του Κωνσταντίνου Βρεττού και ποια σχέση είχε με τον Μαξιμίλιαν Μέρντεν; Από τον ίδιο μαθαίνουμε ότι ο Τίτα Κλάμερ, διοικητής των SS της Αθήνας όπως αναφέραμε παραπάνω και θείος του Μέρντεν, είχε παντρευτεί την αδερφή του πατέρα του Κωνσταντίνου Βρεττού. Έτσι όταν ο Μέρντεν, καταζητούμενος πλέον από την Ελληνική Πολιτεία μετά την απελευθέρωση, ζήτησε και βρήκε καταφύγιο στο ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον του Κωνσταντίνου Βρεττού, αποκάλυψε το μεγάλο του μυστικό πιστεύοντας ότι θα μπορούσε να οργανώσει μία επιχείρηση ανέλκυσης του θησαυρού με την βοήθεια των συγγενών του. Από τότε και για όσο χρονικό διάστημα ο Μέρντεν ήταν στην ζωή, ο Κώστας Βρεττός τον ακολουθούσε προσπαθώντας να μάθει όσες περισσότερες πληροφορίες μπορούσε για να βρεθεί κοντά στα μυθικά αυτά πλούτη. Είχε δε ορκιστεί στον πατέρα του ότι καμία ενέργεια δεν θα έκανε για να βρει τον θησαυρό ενόσω εκείνος ήταν ακόμα στη ζωή. Με τον θάνατο του πατέρα του όμως το 1986, η ιερή υπόσχεση παύει να υφίσταται και έτσι ο ίδιος αρχίζει να οργανώνει την ανεύρεση του θησαυρού επί της ουσίας. Το 1992 μετακομίζει με όλη την οικογένεια του για 17 μήνες στην Αγραπιδιά όπου υποτίθεται ότι είχε κρύψει ο Μέρντεν ένα μέρος του βυθισμένου θησαυρού. Ο Κωνσταντίνος Βρεττός, πάντα σύμφωνα με τα λεγόμενά του, μετά από έρευνες μηνών καταφέρνει τελικά και φέρνει στο φως τον «μίνι-θησαυρό» που αποτελείται από 2.000 χρυσές λίρες, και 11 διαμάντια, 8- 15 καρατίων. ..
 

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΒΛΑΧΑΚΗ

Το πλήρες άρθρο στο τεύχος 90 των ΣΤΙΓΜΩΝ

Κείμενο και φωτογραφίες από αυτή την σελίδα μπορoύν να αναπαραχθούν κατόπιν συννενόησης με τον εκδότη (niko@stigmes.gr) και με αναφορά στην πηγή ως: "από τις ΣΤΙΓΜΕΣ,  το Κρητικό περιοδικό"  με σύνδεση στο http://stigmes.gr  

[ ΗΟΜΕ ] [ TAYTOTHTA ] [ ΘΕΜΑΤΑ ] [ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ] [ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ] [ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ] [ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ] [ EDITORIAL ] [ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ ] [ LINKS ] [ DOWNLOADS ] [ FACEBOOK ] [ ΕΚΔΟΣΕΙΣ MAGAZINE ] [ ΨΗΦΙΑΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ] [ CRETA SHOP ] [ ENGLISH ] [ CRETA SHOP ]

Απορίες - ερωτήσεις webmaster@stigmes.gr - ΣΤΙΓΜΕΣ © 2001-10 All rights reserved