|
| |
|
Πριν από περίπου μία
εικοσαετία, ξεκίνησε στην Ελλάδα μια μικρή επανάσταση στο χώρο του
κρασιού. Μια επανάσταση που έφερε την Ελληνική οινική πραγματικότητα,
στις αρχές του εικοστού πρώτου αιώνα, δυναμωμένη, με δημιουργικούς
οινοπαραγωγούς, ποιοτικά κρασιά, φρέσκες ιδέες, προσεγμένους αμπελώνες,
ελληνικές και ξένες ποικιλίες, πολλές φιάλες κρασί και κυρίως ένα
ελπιδοφόρο μέλλον. Η εικόνα όμως αυτή έδειχνε να είναι αντιπροσωπευτική
μόνο της ηπειρωτικής Ελλάδας και να μην αγγίζει το νοτιότερο κομμάτι του
Ελληνικού οινικού χάρτη. Αυτό της Κρήτης. .
. |
 |
Η καθυστερημένη
εισβολή της φυλλοξήρας στο νησί (ενός παρασίτου που καταστρέφει τις ρίζες του
αμπελιού), μόλις το 1974, ήταν ένας σημαντικός λόγος που το Κρητικό κρασί δεν
ακολούθησε την πορεία των άλλων ελληνικών οίνων. Τα μέσα της δεκαετίας του '70
μπορεί βέβαια να φαντάζουν πολύ μακρυνά σ'όλους εμάς. Aν αναλογιστεί όμως
κανείς, ότι για να παράγει ένα αμπέλι, σταφύλια ικανά να δώσουν έναν ποιοτικό
οίνο, πρέπει να περάσουν πάνω από δέκα χρόνια, αμέσως καταλαβαίνει ότι τριάντα
χρόνια δεν είναι πολλά για να προλάβει να ανασυγκροτηθεί μια αγροτική περιοχή.
Κυρίως έπειτα από το χτύπημα ενός δυνατού αντιπάλου, όπως η φυλλοξήρα.
Ταυτόχρονα, οι διάφορες κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες των δεκαετιών που
μεσολάβησαν, όπως η εγκατάλειψη της αγροτικής ζωής, η μετοίκηση σε μεγάλα αστικά
κέντρα, η εξάπλωση των τουριστικών ζωνών σ' όλα τα σημεία του νησιού, συνέβαλαν
και αυτά με τη σειρά τους, και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό, στο να μπει το Κρητικό
κρασί στο παρασκήνιο.
Όλα αυτά όμως αποτελούν ιστορίες του παρελθόντος. Το Κρητικό κρασί, ίσως δειλά
αλλά σταθερά, διεκδικεί εδώ και μερικά χρόνια το μερίδιο που του ανήκει και
αξιωματικά κερδίζει την προσοχή και την προτίμησή μας μέρα με τη μέρα. Σ' αυτό
συμβάλλει πολύ η ύπαρξη μιας νέας φουρνιάς ανθρώπων (οινοπαραγωγών, οινολόγων,
αμπελουργών, εμπόρων, πωλητών, κλπ) που προσπαθούν να βελτιώσουν την εικόνα του
Κρητικού κρασιού σ' όλες του τις συνιστώσες. Όταν λέμε βέβαια, νέα φουρνιά, δεν
εννοούμε μόνο νέους σε ηλικία ανθρώπους ή νέους στο χώρο, αλλά όλους αυτούς που
έχουν αποφασίσει να αντιμετωπίσουν την μεγάλη πρόκληση που λέγεται “κρασί” με
γνώσεις, όραμα και όρεξη.
>>>>>>>>>>
Μαρούσα Τσαχάκη
Το πλήρες άρθρο
στο
τεύχος
98 των ΣΤΙΓΜΩΝ
Κείμενο και
φωτογραφίες από αυτή την σελίδα μπορoύν να
αναπαραχθούν κατόπιν συννενόησης με τον εκδότη (niko@stigmes.gr) και με αναφορά στην πηγή ως: "από τις ΣΤΙΓΜΕΣ,
το Κρητικό περιοδικό" με σύνδεση
στο http://stigmes.gr
|
