|
| |
Λουδοβίκος
των Ανωγείων
Κατεβαίνοντας
από τον ουρανό στον Ψηλορείτη συναντάς τ’
Ανώγεια...
|
 |
"Άνοδος
Ανωγείων σημαίνει, εξ Ηρακλείου σεβαστή
απόσταση κι ένα ξεδίπλωμα φανταστικής
ενδοχώρας, που τηνε λούζουν αφρικανικοί
αγέρηδες κι ένα ατέλειωτο μεσογειακό φως.
Μια ανοδική πορεία που όταν σταθείς,
βλέπεις τους κάμπους να χύνονται
ασταμάτητα στις θάλασσες και τα βουνά τα
αντικρινά, ερωτικά ν' ασπάζονται τον ίσκιο
σου… Υπάρχει πέτρα, ξύλο, χρώμα και πράσινο
της Γης. Ευγένεια από τη Φύση κι όχι από
σκοπιμότητα…Υπάρχουν οι κάτοικοι,
εντατικά γραμμένοι, λες κι ήρθαν στον κόσμο
χτες. Υπάρχει κι η φωνή τους. Περήφανα κι όχι
αδιάκριτα δυνατή. Για να ακουστεί στην
αντικρινή πλαγιά, στην παρακάτω χώρα και
στα δυο άκρα του νησιού. Στ' Ανώγεια υπάρχει
η Κρητική ματιά που λεει ο Καζαντζάκης…"
Μάνος
Χατζιδάκις από τα 'Τα Σχόλια του Τρίτου',
Αύγουστος 1978.
Συνάντησα
τον Λουδοβίκο των Ανωγείων στο κέντρο του
Ηρακλείου, ακριβώς ένα μήνα πριν από την
εορτή του Αγίου Υάκινθου ημέρα που ανοίγει
η αυλαία των Υακινθείων τα τελευταία
τέσσερα χρόνια.. (αν και φέτος οι γιορτές
ξεκίνησαν δεκαπέντε
μέρες νωρίτερα λόγω της επιθυμίας του
κυρίου κυρίου Βαρθολομαίου να επισκεφτεί,
κατά τη διάρκεια της περιοδείας του στη
Κρήτη, την εκκλησία του Αγίου Υακίνθου).
Είχα
μαζί μου τα «Σχόλια του Τρίτου»,
'να μαγευτώ και να μεθύσω' όσο θα τον
περίμενα να διανύσει την κάθοδο Ανωγείων,
αναμφιβόλως, "εξ Ηρακλείου σεβαστή
απόσταση".
Έτσι,
οι πρώτες μας κουβέντες ήταν για το Μάνο
Χατζιδάκι. "Έλεγε ο Χατζιδάκις πως ο
Ανωγειανός ", μου είπε πριν ακόμα έρθει ο
καφές του, "όταν σου μιλεί, δεν επεξηγεί.
Δε λέει το δηλαδή, το εννοώ, το θέλω να πω, μα
ό,τι έχει να πει, το λεει μια κι όξω…"
Επιθυμία
μου, πλέον, ήταν να αισθανθώ όπως ο Μάνος
Χατζιδάκις απέναντι σ' ένα Ανωγειανό και
μάλιστα, απέναντι σ' ένα από τα παιδιά του.
Ακριβό στοίχημα και για τους δυο μας.
Η
ομάδα των Υακινθείων βρίσκεται ήδη εν
βρασμώ για την οργάνωση των εκδηλώσεων αλλά
και την επίσκεψη του Πατριάρχη κυρίου
κυρίου Βαρθολομαίου στην εκκλησία του
Αγίου Υακίνθου - γεγονός που πρόκειται
φέτος, με το κλείσιμο των πέντε χρόνων, να
σφραγίσει, σύμφωνα με τον
Λουδοβίκο των Ανωγείων, την ιδέα του
Υάκινθου.
Άρχισε
να διηγείται όλες αυτές τις ιστορίες, τις
παραβολές, που συνηθίζει να λεει στις
συνεντεύξεις του αλλά και να τραγουδά στις
καντάδες και τα μοιρολόγια και σιγά σιγά να
καταλήγει σε έναν απολογισμό, με το δικό του
τρόπο.
"Ο
Άγιος Υάκινθος σαν ιδεολογία λέγεται με
τρεις κουβέντες: ο Άγιος των αισθημάτων, της
ανάμνησης και της προσδοκίας τους. Γι' αυτό
τους λεω, όταν θα πηγαίνετε στον Άγιο
Υάκινθο θα ανάβετε δυο κεριά, ένα στην
ανάμνηση κι ένα στην προσδοκία. Διότι σε ένα
τέτοιο χώρο παράκλησης οφείλω, από τη μια,
να θυμηθώ μιαν αγάπη μεγάλη που έχασα, αλλά
μπορώ, από την άλλη, να παρακαλέσω να με
επισκεφθεί πάλι το αίσθημα. Επομένως, δεν
είναι ο Άγιος του Έρωτος ο Υάκινθος, αλλά, ο
Άγιος της Ανάμνησης των Αισθημάτων και της
Προσδοκίας τους."
"Είναι
διαφορετικό", συνεχίζει, "και έχει πιο βαθύ
στόχο… ή πιο υψηλό. Καθώς κατέβαινα από το
χωριό προς το Ηράκλειο για να σε συναντήσω,
σκεφτόμουν τι διαφορά
έχει το υψηλό από το βαθύ, τελικά; Μήπως
δεν έχουν. Λέμε, υψηλά αισθήματα, λέμε όμως
και βαθιά αισθήματα…"
Έτσι
όπως η μια κουβέντα φέρνει την άλλη, ο
χρόνος δεν άργησε πολύ να γυρίσει πίσω στην
εποχή που γεννήθηκε η ιδέα. Οι περιγραφές
του αποδεικνύουν πως τα Υακίνθεια στα
Ανώγεια και ο ναΐσκος του Αγίου Υάκινθου
στην αρχαία Ζώμυνθο είναι μια Προκήρυξη
Αγάπης πάνω στο βουνό και κείνος ένας
ντελάλης της που κατεβαίνει στη πόλη να τη
μοιράσει.
ΜΑΡΙΝΑ
ΑΓΓΕΛΑΚΗ
Αναζητείστε Κρητική μουσική από τον Λουδοβίκο στο Creta Shop
Κείμενο και
φωτογραφίες από αυτή την σελίδα μπορoύν να
αναπαραχθούν κατόπιν συννενόησης με τον εκδότη και μόνον εάν αναφέρεται
η πηγή ως: "από τις ΣΤΙΓΜΕΣ,
το Κρητικό περιοδικό" με σύνδεση
στο http://stigmes.gr
|
