 |
|
; |
| ...online από το 1996! |
|
Γεννημένος στις Γωνιές Μαλεβυζίου ο Γιάννης Σμαραγδής δεν διστάζει να επιτεθεί χωρίς περιστροφές σ' αυτούς που χαράζουν την πολιτική του Ελληνικού κινηματογράφου, με τη σιγουριά του δημιουργού μιας πολύ σημαντικής και ολοκληρωμένης αισθητικά ταινίας, για την οποία μιλά πάντα σα να είχε μιαν ανεξάρτητη προσωπικότητα, μια δική της ψυχή... Πως ξεκίνησε ο "Καβάφης" Δεν ήταν δικιά μου επιλογή το να κάνω τον "Καβάφη". Ήταν κάτι που μου επιβλήθηκε από κάποιες δυνάμεις που δεν τις γνωρίζω, ούτε τις ορίζω. Όλα ξεκίνησαν από μία λάμψη, ένα χτύπημα που μου άνοιξε ένα εσωτερικό τοπίο... Από κει και πέρα όλα πήγαν μόνα τους. Ο Καβάφης άνευ λόγου Το βασικό εύρημα της ταινίας ήταν η μη-ομιλία του Καβάφη. Στην πορεία άρχισα να συνειδητοποιώ ότι δεν μιλάει ο Καβάφης γιατί την θέση των πραγμάτων που θα έλεγε την κατέχει η ίδια η ποίηση. Το έχει γράψει και ο ίδιος "Απ' ότι έκανα και απ' ότι είπα, μην ψάξετε να βρείτε ποιος είμαι"... Μετά συνειδητοποίησα το εξής απλό, από άποψη δραματουργίας: η μνήμη επαναφέρει πάντα το έξω από εμάς, το άλλο, όχι το τι κάνουμε εμείς αλλά τι κάνει ο συνομιλητής μας. Και κυρίως δεν θυμόμαστε ποτέ τι λέμε οι ίδιοι. Ο Καβάφης στην ταινία θυμάται. Και στην προσωπική του μνήμη είναι μέσα, αλλά δεν ενεργεί, εισπράττει. Και αυτό που εισπράττει, κάτι το κάνει. Και η ταινία προσπαθεί να εξερευνήσει αυτό το κάτι. Από που πήρε απ' τη ζωή για να φτάσει στο αόρατο, το μη-ορατό. Αυτός είναι και ο σκελετός της ταινίας "... Κομμάτι κατορθώνουμε κομμάτι παίρνουμ' επάνω μας κι αρχίζουμε να' χουμε θάρρος και καλές ελπίδες Μα πάντα κάτι βγαίνει και μας σταματά" Ως άνθρωπος της περιφέρειας (όπως ο Καβάφης) μόνο εμπόδια συνάντησα από τον Αθηνοκεντρισμό και τον Πελλοπονησιοστερεοελλαδισμό Η ομοφυλοφιλία του Καβάφη και πως προβάλλεται στην ταινία Από μία ηλικία και μετά οι άνθρωποι γίνονται δύσκολοι αποδέκτες της αλήθειας. H αρχαία ελληνική φιλοσοφία στηρίζεται πάνω στην ελευθερία της επιθυμίας. Μήπως το πρόβλημα είναι ότι ο χριστιανισμός που ήλθε και έκρυψε το σώμα , έκρυψε συγχρόνως και έναν ολόκληρο φιλοσοφικό κόσμο που με την πάροδο του χρόνου αρχίζει πλέον να μοιάζει σαν διαστροφή; Μήπως ο Καβάφης και κατ' επέκταση η ταινία θέτει το ερώτημα κατά πόσον η Ελλάδα και οι Έλληνες δε μπορούν να φτάσουν στο πεπρωμένο τους επειδή υπάρχει διχασμός μεταξύ αρχαίου ελληνικού πνεύματος και χριστιανισμού; Και μήπως ο Καβάφης προτείνει αρχαία Ελλάδα; Γι αυτό είναι με το λευκό κουστούμι μέσα στους έφηβους στο τέλος; Το ζήτημα είναι πέρα, πολύ πέρα από την ομοφυλοφιλία. Να μην ξεχνάμε ότι οι περισσότεροι Έλληνες βλέπουν πια τον κόσμο με τα μάτια μιας θρησκείας που δεν είναι Ελληνική, εξελληνίστηκε, αλλά δεν είναι Ελληνική. Διότι, η Αρχαία Ελλάδα έλεγε "το σώμα είναι πνεύμα και προέκταση του τοπίου". Την ομορφιά ο Έλληνας την αντιμετώπιζε ως ένα πολύ φυσικό γεγονός. Ο χριστιανισμός μας λέει ότι το σώμα είναι αμαρτία. Οι Αργεντινοί δέχτηκαν με τον καλύτερο τρόπο την ταινία. Όταν με έβλεπαν στο δρόμο μου φώναζαν "Dionisus", "Apollonas". Εκεί δεν υπάρχει ο ανθελληνισμός των Ευρωπαίων. Εκεί κατάλαβα ότι ο Καβάφης παραπέμπει στο Διονυσιακό και το Απολλώνιο στοιχείο. Αν μείνει κανείς στην ομοφυλοφιλία δεν έχει καταλάβει τίποτε από την ταινία. Διαβάστε επίσης συνέντευξη του Γιάννη Σμαραγδή για τα γυρίσματα της ταινίας "El Greco" στο τεύχος 91 των ΣΤΙΓΜΩΝ. Κείμενο και φωτογραφίες από αυτή την σελίδα μπορoύν να αναπαραχθούν κατόπιν συννενόησης με τον εκδότη και μόνον εάν αναφέρεται η πηγή ως: "από τις ΣΤΙΓΜΕΣ, το Κρητικό περιοδικό" με σύνδεση στο http://stigmes.gr |
Απορίες - ερωτήσεις webmaster@stigmes.gr - ΣΤΙΓΜΕΣ © 2001-10 All rights reserved |
