|
| |
|
Μια φορά και ένα καιρό, σε
ένα νησί που σήμερα λέγεται Κρήτη, κυκλοφορούσαν νάνοι ιπποπόταμοι,
γιγάντιες βαδίζουσες κουκουβάγιες, μικροί ελέφαντες και κοντά ελάφια.
Από τότε πέρασαν δεκάδες χιλιάδες χρόνια. Για να βρεθεί ο αείμνηστος
Γερμανός παλαιοντολόγος Siegfried Ε. Kuss και να φέρει στο φως, στις
δεκαετίες του ’60 και του ’70, περισσότερα από 8 χιλιάδες απολιθωμένα
οστά εκείνων των ζώων.
|
 |
Φέτος, η συλλογή Kuss, επαναπατρίστηκε. Χάρη στις συντονισμένες
προσπάθειες του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Κρήτης και του παλαιοντολόγου
Δρα Γιώργου Ηλιόπουλου, 8.200 δείγματα ταξίδεψαν με φορτηγό από το
Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Καρλσρούης της Γερμανίας ως την Κρήτη. Ένα
μικρό τμήμα της εκτίθεται ήδη στις προθήκες της παλιάς Ηλεκτρικής, στο
Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης. Η παρουσία στο
Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης του παλαιοντολόγου Δρα Γιώργου Ηλιόπουλου υπήρξε
καταλυτική για την επιστροφή της συλλογής Κuss στην Κρήτη. Μετά από μακρά
επικοινωνία και συζητήσεις ανάμεσα στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης και στο
διευθυντή Γεωλογικών – Παλαιοντολογικών συλλογών, Καθ. Δρ. Eberhard “Dino” Frey,
αποφασίστηκε η μόνιμη παραχώρησή της. Είναι η δεύτερη φορά που πραγματοποιείται
επιστροφή παλαιοντολογικής συλλογής στην Ελλάδα και η πρώτη για την Κρήτη.
Ο Γιώργος Ηλιόπουλος στη συζήτηση που κάναμε στο εργαστήριό του, ανάμεσα σε
απολιθωμένα οστά και χάρτες, είπε πως ο ίδιος ο Kuss «είχε επιδιώξει να
μεταφερθεί και να εκτεθεί η συλλογή του στην Κρήτη, αλλά δεν πρόλαβε. Πέθανε το
Δεκέμβριο του 1993. Χαίρομαι που καταφέραμε να εκπληρώσουμε την επιθυμία του και
να κάνουμε το όνειρό του πραγματικότητα, έστω και τώρα. Για την Κρήτη και για
την Ελλάδα γενικότερα, σημαίνει πολλά ο επαναπατρισμός της συλλογής από κάθε
άποψη και μάλιστα με τέτοια προθυμία και από τις 2 πλευρές. Οι Γερμανοί
επιστήμονες δεν ζήτησαν απολύτως κανένα αντάλλαγμα».
Τα δείγματα αυτά, δεν είναι μόνο τροφή για τη φαντασία, για το πως θα έμοιαζε
αυτός ο τόπος εκατομμύρια χρόνια πριν. Είναι και πηγή γνώσης για τους
παλαιοντολόγους. Ο Δρ Ηλιόπουλος είναι βέβαιος ότι θα προκύψουν νέα στοιχεία για
την πανίδα και το περιβάλλον της Κρήτης στο Μειόκαινο (23 ως 5 εκατομμύρια
χρόνια) και το Πλειστόκαινο (1,8 εκατομμύρια χρόνια ως 10.000 χρόνια πριν),
μελετώντας τα απολιθώματα της συλλογής. «Υπάρχουν πολλά δείγματα που είτε δεν
έχουν μελετηθεί αρκετά, είτε έχουν λανθασμένους προσδιορισμούς. Αν είμαστε
τυχεροί, θα βρούμε πληροφορίες για το πώς εξαφανίστηκαν αυτά τα ζώα. Αν και
εικάζεται πως ο άνθρωπος και οι δραστηριότητές του, όπως το κυνήγι, ήταν ο
πιθανότερος λόγος. Αυτό παραμένει το μεγάλο ερωτηματικό εδώ και πολλές
δεκαετίες».
Μαρία Σαρρή
Η πλήρης παρουσίαση
στο
τεύχος 104
των ΣΤΙΓΜΩΝ
Κείμενο και φωτογραφίες από αυτή την σελίδα μπορούν να αναπαραχθούν κατόπιν έγγραφης άδειας του εκδότη (niko@stigmes.gr) και με αναφορά στην πηγή ως: "από τις ΣΤΙΓΜΕΣ, το Κρητικό περιοδικό" με σύνδεση στο www.stigmes.gr και αναφορά στον συντάκτη και φωτογράφο
|
