|
| |
Όσοι φοίτησαν στο Γυμνάσιο των Μοιρών και του Ζαρού τις δεκαετίες του ΄70 – ΄80 θα θυμούνται τον Στέλιο Ταβερναράκη σαν καθηγητή φιλόλογο – ιστορικό, από εκείνους που έχουν το ταλέντο να κερδίζουν εύκολα την προσοχή των μαθητών. Αυτό οφειλόταν στην ικανότητα του να μεταδίδει την αγάπη του για την ιστορία, οδηγώντας με μοναδικό τρόπο τα βήματα του νου μέσα από τα μονοπάτια της, κάνοντας παράλληλα την φαντασία να σχηματίζει ζωντανές εικόνες, να ζει και να συμμετέχει στις ήττες και τις νίκες…
Ο ίδιος ο Στέλιος Ταβερναράκης είναι βεβαίως πολύ καλός γνώστης της ιστορίας του τόπου μας, με την οποία βρήκε την ευκαιρία να ασχοληθεί συστηματικά, σαν συνταξιούχος πια, καταγράφοντας σημαντικές λεπτομέρειες έπειτα από μελέτη χρόνων.
Η Μεσαρά σήμερα μπορεί να είναι υπερήφανη για το δίτομο ιστορικό έργο που χάρισε στους ανθρώπους της και στην Κρήτη γενικότερα, «Οι αγώνες των Μεσαριτών στην Κρήτη - από την αρχαιότητα μέχρι το τέλος της Γερμανικής κατοχής». Ειδικά για την νέα γενιά, είναι ένας οδηγός αυτοθυσίας, γενναιότητας και υπηρέτησης του υψηλότερου ιδανικού, της ελευθερίας. Εξ άλλου όπως ο ίδιος ο συγγραφέας σημειώνει, το βιβλίο,
«Αφιερώνεται στη νεολαία της Μεσαράς σαν χρέος μου - ως εκπαιδευτικός – απέναντι της, με την ευχή: το Μεσαρίτικο αίμα που χύθηκε ανά τους αιώνες για τη λευτεριά, να κατευθύνει πάντα και τα δικά της βήματα».
Ο Στέλιος Ταβερναράκης γεννήθηκε στο Τυμπάκι το 1943. Είναι πτυχιούχος του Ιστορικού και Αρχαιολογικού Τμήματος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Σαν φοιτητής, ήταν συγχρόνως και υπάλληλος του Βυζαντινού Μουσείου Αθηνών. Από το 1969 μέχρι το 1989 υπηρέτησε σαν καθηγητής του Γυμνασίου – Λυκείου Μοιρών και από το 1989 μέχρι το 2002 σαν Διευθυντής του Γυμνασίου Ζαρού.
Το βιβλίο «Οι αγώνες των Μεσαριτών στην Κρήτη» ξεκινά από τη Μινωική Εποχή (3000 – 1100 π.Χ), με την περιγραφή της περίφημης Μινωικής Ειρήνης (Pax Minoica), μια ειρήνη μοναδική στην ελληνική και ίσως και στην παγκόσμια Ιστορία., συγκρίνοντας την με την Ρωμαϊκή Ειρήνη (Pax Romana), του 2ου μ.Χ. αιώνα που, σύμφωνα πάντα με τον συγγραφέα, ούτε πραγματική υπήρξε, ούτε και κράτησε περισσότερο από έναν αιώνα, κλείνει δε με την καταγραφή των γεγονότων της 1ης Ιουλίου του 1945, με την απελευθέρωση των Χανίων.
Οι αναφορές που συναντά κάποιος στις σελίδες του βιβλίου είναι πραγματικά εξαιρετικά ενδιαφέρουσες, καθώς η αυθεντικότητα κάποιων κειμένων, από φιλέλληνες και αγωνιστές συγκλονίζει.
Χαρακτηριστικά αναφέρουμε τον χαιρετισμό που έστειλε ο κορυφαίος Γάλλος ποιητής, πεζογράφος και φιλόσοφος Βίκτωρ Ουγκώ το 1867, από τον τόπο της εξορίας του στους αγωνιζόμενους Κρητικούς:
«Κραυγή έρχεται σε μένα απ΄ την Αθήνα. Προσκαλούμαι από την πόλη του Αισχύλου και του Φειδία, φωνές προφέρουν το όνομα μου. Ποιος είμαι, ώστε να αξίζω τέτοια τιμή ; Δεν είμαι τίποτε. Είμαι ηττημένος. Και ποιοι απευθύνονται προς εμένα; Οι νικητές. Ναι, ηρωικοί Κρήτες, που θα θριαμβεύσετε. Η αγωνιώδης διαμαρτυρία είναι δύναμις. Επιμείνετε. Είναι αδύνατον να ηττηθείτε. Η καταστολή μιας επανάστασης δεν είναι κατάργηση της αιτίας της. Τίποτε δεν είναι τετελεσμένο πέρα από το δίκαιο. Το δίκιο είναι ακατανίκητο. Τα κύματα των γεγονότων μπορεί να το σκεπάζουν, αλλ’ αυτό ξαναφαίνεται.
Λαέ της Κρήτης, είσαι ψυχή. Έλληνες της Κρήτης, έχετε με το μέρος σας το δίκιο και τη λογική. Η λογική δεν μπορεί να δικαιολογήσει την ύπαρξη των Τούρκων στην Κρήτη. Το Κρητικό ζήτημα έχει τεθεί και θα λυθεί, όπως και όλα τα ζητήματα του αιώνα αυτού για την απολύτρωση των σκλάβων. Ολόκληρη ελεύθερη Ελλάδα και ολόκληρη Ιταλία, με την Αθήνα πρωτεύουσα της μιας και τη Ρώμη πρωτεύουσα της άλλης, να τι οφείλομε εμείς οι Γάλλοι στις δύο αυτές μητέρες μας. Την οφειλή αυτή η Γαλλία θα την ξεπληρώσει, το καθήκον αυτό θα το εκπληρώσει. Πότε; Επιμείνετε…»
Για τη Μάχη της Κρήτης εφημερίδα του Τόκιο της Ιαπωνίας έγραφε το Γενάρη του 1942 τα εξής:
«Λέμε και προτείνουμε να ιδρυθεί στην Αυτοκρατορία (Ιαπωνική ) ένα έκτακτο τάγμα των ΄Ιπποτών της Κρήτης΄ για να τιμηθεί η μνήμη του κάθε στρατιωτικού και του κάθε πολίτη που έλαβε μέρος στην ενδοξότερη και παραδοξότερη μάχη της ανθρώπινης ιστορίας: τη «Μάχη της Κρήτης». Οι Εγγλέζοι και Έλληνες στρατιώτες, άνδρες και γυναίκες του νησιού, που έλαβαν μέρος σ’ αυτήν την θρυλική μάχη, πρέπει να καταταχθούν στο Τάγμα των Υπερανθρώπων.
Χωρίς ενισχύσεις, χωρίς εφόδια, χωρίς τροφή, αξύριστοι, άυπνοι, χωρίς ανάπαυση, με χαμένους τους αρχηγούς τους μέσα στην τρομακτική σύγχυση της μάχης που εμαίνετο αδιάκοπα στον ουρανό, στη στεριά, στη θάλασσα, χωρίς αντιαεροπορική άμυνα, με πλήρη επίγνωση του αδύνατου της διαφυγής, χωρίς τέλος την ύπαρξη κάποιου που επιδένει τις πληγές, εξακολουθούσαν να μάχονται σαν να ήσαν Υπεράνθρωποι…»
Η Γερμανική Κατοχή όπως αναφέρει ο συγγραφέας
«υπήρξε η μακρότερη και η σκληρότερη από οποιονδήποτε άλλο μέρος της Ελλάδος». Η περιγραφή των γεγονότων της Μάχης της Κρήτης, παρουσιάζεται στο βιβλίο με συνταρακτικές λεπτομέρειες, και μάλιστα με αναφορά σε κάθε χωριό ξεχωριστά, από την μια άκρη του νησιού μέχρι την άλλη.
«Στην Κρήτη δόθηκε η πρώτη μεγάλη μάχη των επίλεκτων δυνάμεων του γερμανικού φασισμού και στέφθηκε με πλήρη αποτυχία. Η «Μάχη της Κρήτης» πρέπει να κατέχει την πρώτη θέση στις αρχές του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, όπως παραδέχονται και οι μεγάλες νικητήριες δυνάμεις. Στην Κρήτη σκόνταψαν και ανατράπηκαν τα σχέδια του γερμανικού στρατηγείου για παγκόσμια κυριαρχία».
Τα ονόματα αυτών που πολέμησαν, που θυσιάστηκαν η διασώθηκαν βρίσκονται καταγεγραμμένα στις σελίδες του και είναι αλήθεια πως έκαναν πολλούς να συγκινηθούν διαβάζοντας ονόματα δικών τους ανθρώπων.
Επίσης σημαντική αναφορά γίνεται με την παράθεση στοιχείων από τον «Κώδικα των Θυσιών» που όπως επισημαίνει ο συγγραφέας
«Είναι μια κορυφαία επιστημονική εργασία και ρίχνει φως σε σημαντικότατα θέματα της μεγάλης επανάστασης του 1821 – 1830 στην Ανατολική Κρήτη (σημερινοί νομοί Ηρακλείου και Λασιθίου ), άγνωστα μέχρι τώρα"....
ΣΟΥΛΑ
ΒΙΛΑΝΑΚΗ - PIERTAK
Η πλήρης παρουσίαση και συνέντευξη στο
τεύχος
85
των ΣΤΙΓΜΩΝ
Κείμενο και φωτογραφίες από αυτή την σελίδα μπορούν να αναπαραχθούν κατόπιν έγγραφης άδειας του εκδότη (niko@stigmes.gr) και με αναφορά στην πηγή ως: "από τις ΣΤΙΓΜΕΣ, το Κρητικό περιοδικό" με σύνδεση στο www.stigmes.gr και αναφορά στον συντάκτη και φωτογράφο
|
