Αν είχα τρόπους να ξεχνώ

Κι αισθήματα ν’ αλλάζω

Θα’ βρισκα και τη δύναμη

Να μην αναστενάζω

….Δεν μπορώ να κάνω συμβιβασμούς, νιώθω σαν να κοροϊδεύω τον εαυτό μου αφού ότι αισθάνομαι μόνο μπορώ να αποδώσω τίποτε άλλο.

Δεν μου αρέσει ο κόσμος έτσι όπως έχει γίνει γι’ αυτό και τις πιο πολλές φορές κλείνω τα μάτια μου και προχωρώ έστω και με κίνδυνο να πέσω κάτω και να γκρεμοτσακιστώ. Δεν με ενδιαφέρει αν μου πουν ότι κοιμάμαι όρθιος, μου το έχουν πει εξάλλου, ούτε και να ξυπνήσω με ενδιαφέρει. Τι θα πει δηλαδή να ξυπνήσω, εξαρτάται πως το βλέπει ο καθένας. Αν εγώ κλείνω τα μάτια μου μπροστά σε κάποιες ασχήμιες για να αποφύγω να τις πλησιάσω, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν τις βλέπω ή ότι είμαι δειλός. Ακόμα κι έτσι όμως το προτιμώ παρά να γίνω ένα μαζί τους.

Δεν υπάρχει περίπτωση να αλλάξω, αν μου τελειώσει η ψυχή ίσως.. Αλλά η ψυχή δεν τελειώνει, η ψυχή είναι ατελείωτη για κείνους που την έχουν. Όλοι την έχουμε δηλαδή μόνο που μπορεί να μην έχουμε τις κατάλληλες συγκυρίες που θα βοηθούσαν για να την ανακαλύψουμε.

Τα πάντα στη ζωή μου οδηγούνε στη λύρα. Χωρίς τη Μαρία, τη Σοφία, τη Γεωργία, χωρίς απολύτως καμιά γυναίκα τέλος πάντων μπορώ να ζήσω. Θα πονέσω φυσικά αν με αφήσουν, θα κλάψω, αλλά πάλι θα καταλήξω στη λύρα που είναι τελικά ο μεγάλος έρωτας της ζωής μου. Δεν υπάρχει για μένα άλλη διέξοδος για να ακουμπήσω κάθε είδους συναίσθημα μέσα μου εκτός από τη λύρα και το δοξάρι.

Μη γελάς, την ώρα που λέω μια ερωτική μαντινάδα είμαι ερωτευμένος με τη κοπέλα που κάθεται απέναντι μου. Μιλάμε για έρωτα με τη πλατειά του έννοια, τη δημιουργική, αλλά εγώ τη συγκεκριμένη στιγμή αυτόν τον έρωτα έχω ανάγκη για να καταφέρω να λειτουργήσω καλλιτεχνικά. Πες τον έρωτα του δευτερόλεπτου, όπως θες πες τον, αλλά μη μου τον απορρίπτεις γιατί εγώ τον αισθάνομαι έως τα μύχια της ψυχής μου βαθιά και τόσο δυνατά μάλιστα που έχω γράψει έως και τραγούδια για κάποιες τέτοιες καταστάσεις.

Ο γάμος είναι αρκετά δύσκολος για ένα άνθρωπο που είναι γεννημένος έστω και με μια μικρή καλλιτεχνική φλέβα μέσα του. Όλοι οι καλλιτέχνες είναι και λίγο τσιγγάνοι, οπότε είναι οδυνηρό γι’ αυτούς να ριζώσουν κάπου. Ο καθένας βέβαια μιλά για τον εαυτό του, η δική μου άποψη είναι ότι προτιμότερο για όσο το δυνατόν περισσότερο διάστημα να απέχεις από γάμους και παρόμοιες καταστάσεις εγκλωβισμού του συναισθήματος προκειμένου μετά να υποφέρεις και ο ίδιος αλλά και να κάνεις τον άλλο να υποφέρει μαζί σου. Ο καλλιτέχνης πάνω από όλα πρέπει να αποφασίζει να δίνεται ολόψυχα μονάχα στη τέχνη του.

Το συναίσθημα του πόνου το εξαντλώ έως εκεί που δεν πάει άλλο. Μέχρι τέρμα, πιο τέρμα δεν γίνεται. Αλλά μου αρέσει να πιστεύω ότι το ίδιο εξαντλώ και το συναίσθημα της χαράς και ότι άλλο συναίσθημα μπορεί να ζήσει μια ανθρώπινη ύπαρξη, Δεν ξέρω κατά πόσο τα καταφέρνω αλλά όπως σου είπα μου αρέσει τουλάχιστον να το πιστεύω, αν κάνω λάθος θα δείξει…

Αναζητείστε Κρητική μουσική από το Ζαχαρία Βάρδα στο Creta Shop

Κείμενο και φωτογραφίες από αυτή την σελίδα μπορούν να αναπαραχθούν κατόπιν έγγραφης άδειας του εκδότη (niko@stigmes.gr) και με αναφορά στην πηγή ως: "από τις ΣΤΙΓΜΕΣ, το Κρητικό περιοδικό" με σύνδεση στο www.stigmes.gr και αναφορά στον συντάκτη και φωτογράφο

[ ΗΟΜΕ ] [ TAYTOTHTA ] [ ΘΕΜΑΤΑ ] [ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ] [ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ] [ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ] [ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ] [ EDITORIAL ] [ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ ] [ LINKS ] [ DOWNLOADS ] [ FACEBOOK ] [ ΕΚΔΟΣΕΙΣ MAGAZINE ] [ ΨΗΦΙΑΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ] [ CRETA SHOP ] [ ENGLISH ] [ CRETA SHOP ]

Απορίες - ερωτήσεις webmaster@stigmes.gr - ΣΤΙΓΜΕΣ © 2001-10 All rights reserved