|
Στα μέσα περίπου της δεκαετίας του ’70, ένα πηγαίο ζωγραφικό ταλέντο φανερώθηκε στην Κρήτη. Ο Αριστείδης Βλάσης που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην πόλη του Ηρακλείου, μετά από μία πρώτη θητεία πλάι στον σημαντικό ζωγράφο και δάσκαλο Ανδρόγεω Αλεξανδρίδη, ακολουθώντας το ένστικτο και τη βαθύτερη γνώση που μπορεί να προσφέρει η γνήσια ευαισθησία, η γόνιμη φαντασία και η επίμονη και συνεπής σπουδή πάνω στο εικαστικό αντικείμενο, δημιουργεί ήδη από τις πρώτες παρουσιάσεις του έργου του την εντύπωση ότι πρόκειται για ένα δημιουργό εξαιρετικής καλλιτεχνικής ωριμότητας και αξίας. Η μετέπειτα πορεία του, κάθε άλλο παρά διαψεύδει τις προσδοκίες όσων πιστεύουν κάτι τέτοιο. Αντίθετα εκπλήσσει ευχάριστα και τους πλέον θετικά τοποθετημένους απέναντι στο αρχικό του έργο. Οι ατομικές εκθέσεις, χάρις σε μία αξιοθαύμαστη παραγωγικότητα σταθερά υψηλής ποιότητας, διαδέχονται η μία την άλλη με εξαιρετική επιτυχία, ενώ η συμμετοχή του σε αξιόλογες ομαδικές εκθέσεις, τον τοποθετούν πλάι σε κορυφαία ονόματα του χώρου της Τέχνης.
Παράλληλα ο Α.Β. εξακολουθεί ακούραστα να δημιουργεί. Και εδώ πρέπει να αναφερθεί ότι πρόκειται για έντονα προσωπικό, μοναδικό έργο. Η εικαστική του έκφραση, εύγλωττα ανθρωποκεντρική, φανερώνει την αγάπη του και τον σεβασμό του για το ανθρώπινο στοιχείο. Φιγούρες λιτές, απλές και ανεπιτήδευτες, με ύφος πράο και με μία χροιά ίσως ελαφρά μελαγχολική, μοιάζουν να ποζάρουν γαλήνιες μπροστά στο φακό ενός αόρατου φωτογράφου, που τις αποθανατίζει ακινητοποιώντας τη στιγμή. Οι όψεις των σπιτιών, το εσωτερικό τους ή κάποια γνώριμα τοπία, λειτουργούν σχεδόν σαν ένα θεατρικό σκηνικό για τις φιγούρες που φαίνονται να εντάσσονται τέλεια μέσα σε αυτό, ενώ κάποια αντικείμενα καταλήγουν να αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα μέσα στην όλη σύνθεση, προβάλλοντας έτσι έναν συμβολικό χαρακτήρα. Άλλωστε το σύνολο του ζωγραφικού έργου του Αριστείδη Βλάσση, καθ’ όλο το διάστημα της συνεπούς πορείας του στον εικαστικό χώρο, μοιάζει απόρροια μιας στερεής, τέλεια ισορροπημένης εικονικής αλλά με έντονα ονειρικά στοιχεία αντίληψης του κόσμου. Η ευχερής διαχείριση των προσωπικών του εκφραστικών μέσων είναι καταφανής. Η εικονικότητα του έργου αξιοποιείται από στοιχεία αφαίρεσης σε μία διαδικασία εύστοχης ανάλυσης των βασικών δομικών της στοιχείων, ενώ η εκπληκτικά επιδέξια χρήση του χρώματος –χρωματική απόδοση του όγκου και της φόρμας- καθώς και η επιλεκτική χρήση του περιγράμματος –ζύγισμα της σύνθεσης με οριζόντιες και κάθετες γραμμές- του δίνει την ευχέρεια να υπερβαίνει τους στόχους της απλής παραστατικότητας, δημιουργώντας αληθινά οπτικά ποιήματα. Εν τέλει, η αισθητική ποιότητα και η αρμονία που αποπνέει το έργο τους είναι σπάνια, κάτι που έχει επισημανθεί από σημαντικούς ανθρώπους του χώρου των γραμμάτων και της Τέχνης. Κείμενο και φωτογραφίες από αυτή την σελίδα μπορoύν να αναπαραχθούν κατόπιν συννενόησης με τον εκδότη και μόνον εάν αναφέρεται η πηγή ως: "από τις ΣΤΙΓΜΕΣ, το Κρητικό περιοδικό" με σύνδεση στο http://stigmes.gr |
Απορίες - ερωτήσεις webmaster@stigmes.gr - ΣΤΙΓΜΕΣ © 2001-10 All rights reserved |